hakimiyyətini təsdiq etdirməyə çalışırdı. O, xəlifəyə müraciət edərək bildirmişdi ki, əgər onun xahişi yerinə yetirilərsə, xəlifənin xəzinəsinə ildə iki yüz iyirmi min dinar pul verəcəkdir. Xəlifə Subukun xahişini yerinə yetirərək, ona fərman və fəxri paltar göndərdi. Xilafət Azərbaycanı artıq öz hakimiyyəti altında saxlamaq iqtidarına malik deyildi. Lakin hadisələr xəlifənin gözlədiyi kimi inkişaf etmədi. Subuk öz vədinə əməl etməyərək, göstərilən pulu xəlifənin xəzinəsinə göndərmədi. Beləliklə, onların arasındakı şərt pozuldu. Xəlifə Müqtədir Billahın Subukdan ümidi kəsildikdən sonra Azərbaycanı öz himayəsi altında saxlamaq məqsədilə Yusifi həbsdən azad edib, Azərbaycana göndərməyi qərara aldı. Qeyd etmək lazımdır ki, hələ Yusifin Reydəki hərəkətlərinə görə xəlifənin sarayına bərk çaxnaşma düşmüşdü. Vəzir İbn əl-Furat Yusifin Reydən xərac vergilərini toplayaraq xəzinəyə vermədiyini bəhanə edib, qoşun hissələrinin maaşını verməmişdi, ona görə də hərbi hissələr arasında üsyan qalxmışdı. Bütün bunlara görə İbn əl-Furat vəzirlikdən kənar edilmişdi.

İohannesə görə, Yusifin həbsdən azad edilərək yenidən Azərbaycana göndərilməsinə xəlifənin əmirlərindən Munis (Monos) kömək etmişdi. O göstərir ki, Yusif istedadlı, cəngavər, alicənab, ona tabe olanlara çox həssas və tutduğu işindən geri çəkilməyən bir şəxs idi. Munis Yusifi öz tərəfinə çəkmək məqsədilə xəlifəni razı salmış və onu azad edərək, qoşunla bərabər öz yerinə göndərmişdi.

İbn Miskəveyh yazır ki, 310 (922)-cu ildə xəlifə Müqtədir Yusif ibn Əbu Sacı Azərbaycana göndərmək məqsədilə həbsdən azad edərək qəbuluna çağırır, ona hədiyyə olaraq fəxri paltar, pul, qızıl yəhər, at və sair qiymətli şeylər verir. Bundan bir neçə gün sonra Yusifin şərəfinə sarayda böyük bir ziyafət təşkil edildi. Bütün bu təntənəli qəbul və rəsmiyyətdən sonra xəlifə Yusifi Azərbaycan, Ərməniyyə, Rey, Qəzvin, Əbhər və Zəncan vilayətlərinin hakimi təyin edir. Müqtədir bu vilayətlərin ictimai təhlükəsizliyini, ibadətgahların idarə