ş yaratmasına baxmayaraq, Yusifin Azərbaycanda müstəqil olması Bağdadda xəlifə sarayını təşvişə salırdı. Ona görə də 314 (926-927)-cü ildə xəlifə Müqtədir vəziri Əl-Xasibiyə əmr etmişdi ki, Yusifi Azərbaycandan Bağdada çağırsın və qərmətilərlə müharibəyə göndərsin. Azərbaycan hakiminin xəlifənin bu göstərişini qəbul edərək, öz qoşunu ilə Bağdada hərəkət etməsinin şübhəsiz ki, müəyyən səbəbləri var idi. Güman etmək olar ki, Yusif qərmətilər üzərində qələbə çaldıqdan sonra fürsətdən istifadə edərək, Bağdada - xəlifə üzərinə hücum etməyi qərara almış və bu məqsədlə də qərmətilər üzərinə hücum etməyə razı olmuşdu. Yusifin Bağdada yaxınlaşması sarayda narazılığa səbəb olduğuna görə, o, Bağdada çatmamış təcili olaraq Vasit şəhərinə göndərildi. Məs`udi yazır ki, Əbülqasim Yusif ibn Sac Vasitdən Əbu Tahir əl-Cənnabini qarşılamaq üçün çıxdı. Sultan (xəlifə) ona əmr etmişdi ki, idarə etdiyi əyalətləri buraxaraq, Vasitə gəlsin və burada qoşunları təşkil edib təcili surətdə Bəhreynə getsin. Yusifi cəlb etmək məqsədilə Həmədan, Savə, Qum, Bəsrə, Kufə vilayətlərinin gəlirinin onun qoşunlarının müharibə zamanı xərcini ödəmək üçün ayırdıqlarını xəbər verdilər. Yusif Vasit şəhərinə çatan zaman xəlifənin sərkərdəsi Munis Bağdada qayıtdı və qərmətilərin üzərinə hücum etməyi Yusifə tapşırdı. Yusif öz qoşunları ilə Bəhreyndə qərmətilərin başçısı Əbu Tahir Cənnabinin üzərinə hücum etməli idi.

İbn Miskəveyh baş verən müharibənin gedişini müfəssəl surətdə belə təsvir edir: “927-ci il dekabr ayının 27-də Kufə şəhərinin qarşısında Yusifin qoşunları ilə Əbu Tahir əl-Cənnabinin qoşunları arasında müharibə başlamışdı. Yusif döyüşün əvvəlində qərmətilərin gücünə əhəmiyyət vermədi. Döyüşlər səhərdən başlayaraq axşama qədər davam etdi. Yusifin qoşunları bütün günü ox atışması ilə qərmətilərə çox tələfat versə də, axşama yaxın Yusif yaralandı və əsir düşərək, Əbu Tahirin əlinə keçdi. Yusif həbs olunduğu çadırdan çıxıb döyüşlərin nə cür getməsini seyr etdiyi zaman, Əbu Tahir onun qaçmaq