ı gizlətdi, çünki xəlifə ikinci dəfə Yusifə öz mülklərini vermişdi. Yusif Azərbaycan və Ərməniyyədə yenidən hakimiyyətini bərpa etdi. Bundan sonra onun məmurları Ərməniyyəyə gəlib-getməyə başladılar. Yusif Xilafət tərəfindən Azərbaycan və Ərməniyyəyə hakim təsdiq olunduğu üçün bu ölkələrdən toplanan xərac vergisindən Xilafətin xəzinəsinə ildə 120 min dinar verməyi öhdəsinə götürmüşdü.

Bizi burada maraqlandıran məsələlərdən biri də Sacilər dövlətinin Ərməniyyə hakimlərinə qarşı yürütdüyü siyasət məsələsidir. İohannes Drasxanakertli Yusif ibn Əbu Sac ilə Ərməniyyə hakimləri arasında baş verən və onun özünün şahidi olduğu hadisələrdən bəhs edir. Onun verdiyi məlumatdan aydın olur ki, Dvin (Dəbil), Syuni, Vaspurakan və sair vilayətlərin hakimləri Yusifin dövlətinə tabe olmalarına baxmayaraq, əllərinə fürsət düşən kimi müstəqil olmağa çalışır, vergi və hədiyyə verməkdən imtina edirlər. Lakin Yusif bu vilayətlərə hücum etdiyi zaman göstərilən vilayətlərin hakimləri ona itaət edərək xidmət göstərir, vergi və hədiyyələr verirdilər.

Ərməniyyə hakimi Sumbat hələ Məhəmməd ibn Əbu Sac Divdad Afşinin hakimiyyəti dövründə Sacilərə qarşı ədavət bəsləyirdi. Hətta Məhəmməd ibn Əbu Sacın ölüm xəbərini eşitdiyi zaman qiymətli hədiyyələrlə xəlifənin yanına gedərək, ona itaət edəcəyini bildirmişdi. Bu xəbəri eşidən Yusif 907-ci ildə Ərməniyyəyə hücum etmişdi. Bu zaman Sumbat Abxaziya tərəfə çəkilmişdi. Yusif Syuni və Dvini tutduqdan sonra Sumbatı təqib edərək, Tiflisə getmiş, Kartlini dağıdıb, Kaxetiyaya gəlmişdi. Sumbat Ərməniyyəyə qayıtdığı üçün Yusif də onun dalınca Dvinə qayıtmışdı. 908-ci ilin əvvəlində Yusiflə Sumbat arasında Niğ nahiyəsində baş verən vuruşmada Sumbatın qoşunları məğlub olmuş, onun oğlu Muşeq Yusifin qoşunları tərəfindən əsir alınaraq Dvinə aparılmış və orada zəhərlənmişdi. Bu vuruşmada məğlubiyyətə uğrayan Sumbat Arsruni vilayətində olan Kapuit qalasına qaçmış və orada Yusifə təslim olmuşdu. 915-ci ildə Yusif Sumbatı edam etmişdi. Sumbatın yerinə isə oğlu