televiziya və radio verilişlərinin əvvəlində və
axırında, Azərbaycan xalqının və dövlətinin həyatında çox mühüm tarixi hadisələr münasibətilə, Azərbaycanın
görkəmli siyasi, dövlət, hərbi xadimlərinin, milli qəhrəmanlarının, elm, ədəbiyyat və incəsənət xadimlərinin
şərəfinə abidələrin və lövhələrin açılışı zamanı, dövlət və ictimai orqanlar, müəssisələr, idarələr və təşkilatlar
tərəfindən keçirilən mərasimlər və digər təntənəli tədbirlər zamanı Azərbaycan Respublikasının Dövlət bayrağı
qaldırılarkən, Azərbaycan Respublikasına rəsmi görüşə gələn xarici ölkələrin dövlət və hökumət başçıları
qarşılanarkən və yola salınarkən ifa olunur.
Bütün hallarda Azərbaycan Respublikasının Dövlət himni tam ifa olunur.

Rəsmi dövlətçilik termini kimi formalaşmış "himn" sözü yunan mənşəli ("humnos") olub, ilkin mənada
qədim Yunanıstanda allahların və qəhrəmanların şərəfinə qoşulub oxunan təntənəli nəğmələri, XIX əsrə kimi isə
Avropa ölkələrində dini nəğmə və mahnıları bildirmək üçün işlədilirdi. Müasir dövrdə isə "himn" sözü
beynəlxalq dövlətçilik terminologiyasında "dövlət tərəfindən qəbul edilən milli müstəqillik və milli birlik rəmzi
olan təntənəli musiqi əsəri, nəğmə, marş" mənasında sabitləşmişdir. Həmin termindən Azərbaycan dilində də
eyni məna və funksiyada istifadə edilməkdədir.
Himnin dövlətçilik və istiqlal simvolu kimi mənşəyi türk xalqları, o cümlədən Azərbaycan dövlətçiliyi
tarixində qədimdir. Türk mifoloji düşüncəsinə, dövlətçilik ənənəsinə görə, bayraq və təbil ("əsgəri musiqi"
anlamında) dövlət və istiqlalın ən müqəddəs rəmzlərindən sayılırdı. Bugünkü anlamda himni əvəz edən tarixi
təbil ("əsgəri musiqi") müəyyən günlərdə və yerlərdə yalnız hökmdarın icazəsi, qərarı ilə çalınırdı. Türk
dünyasının ən uzunömürlü dövləti olmuş Osmanlı imperatorluğunda dövlətin əsgəri musiqisi əvvəllər
"mehtərxaneyi-humayun" ("imperatorluğun, hökmdarın əsgəri musiqisi"), sonralar isə həmin imperatorluğun
axırınadək (1923-cü ilədək) "musiqiyi-humayun"