(27.10.1971, Gəncə ş.– 2.8.1992, Ağdərə r.) – Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı (6.11.1992, ölümündən sonra).27 oktyabr 1971-ci ildə Gəncə şəhərində fəhlə ailəsində doğulmuşdur. 1979-cu ildə Mir Cəlal adına Kəpəz rayon 39 saylı orta məktəbinin birinci sinfinə getmiş, 1987-ci ildə həmin məktəbin səkkizinci sinfıni bitirmişdir. 1987-90-cı illərdə 8 saylı texniki-peşə məktəbində avtomobil çilingəri peşəsinə yiyələnmişdir. 1990-cı il noyabrın 26-da Kəpəz Rayon Hərbi Komissarlığından hərbi xidmətə göndərilmişdir. İqor Bakıda desant qoşunları hissəsində xidmət keçirdi. Sonra onu Rusiyanın Rostov vilayətinə göndərirlər. Burada 6 ay çavuş məktəbində təhsil alır.

Azərbaycanda baş verən hadisələr İqoru bərk narahat edirdi. İqor hərbi xidmətini yarımçıq qoyub Gəncəyə qayıdır. İqor anasına inadla deyirdi: “Ana, mən Azərbaycanda dünyaya göz açmışam, ilk addımlarımı bu torpaqda atmışam. Bura mənim Vətənimdir. Özümü də bu torpağın övladı sayıram. Övlad Vətəni dar gündə qoyarmı? Mən Azərbaycanı qorumalıyam, yeri gəlsə onun yolunda canımı da qurban verərəm”. İqor belə də etdi.

O, heç kəsə bir söz demədən Bakıya gəlir və Daxili İşlər Nazirliyinin qoşun hissələrindən birinə yazılır. Elə həmin gündən də həyatını cəbhəyə bağlayır. O, çox mərd, cəsur döyüşçü idi. Tez bir zamanda bütün silahlardan istifadə etməyi öyrənmişdi. Çox keçmədi ki, onu taqım komandirinin müavini vəzifəsinə təyin etdilər.

1992-ci il iyunun 5-i… Səhər saat 6-da erməni quldurları Naxçıvanik kəndinə qəflətən hücuma keçmişdilər. İqorun qoruduğu post kənd qəbristanlığının yaxınlığında yerləşirdi.

Bu zaman o, istirahətdə olan bütün əsgərləri ayağa qaldırdı. Ermənilər xeyli canlı qüvvə ilə hücuma keçmişdilər. Döyüş bir saata yaxın davam etdi. Əsgərlərimizin 7-8 nəfəri yaralandı. Qalanlar isə geriyə çəkilməyə məcbur oldular. İqorla birlikdə 3-4 əsgər öz yaralı dostlarını maşına çatdırdılar. Həmin döyüşdə ermənilər kəndi aldılar. Lakin bu cəmi 3-4 saat çəkdi. Döyüşçülərimiz yenidən hücuma keçərək kəndi geri