r tarixçəsi var idi. Hələ uşaqlıq çağlarında Səyyarə xanım Səfanı öpüb əzizləyəndə bircə dəfə demişdi ki, sən mənim təkcə bacım oğlu yox, həm də oğlumsan, çünki mənim oğlum yoxdur. Bu sözlər Səfanın qulaqlarında qalmışdı. Ona gərə də sevimli xalasını hamıdan çox istəyirdi. Uzaq ellərdə olanda da Səfa Səyyarə xanımı bir an belə unutmur, onunla məktublaşır, telefonla danışır, tez-tez görüşünə gəlirdi. Buna görə də bu cür əvəzsiz insanı itirmək Səyyarə xanım üçün hədsiz dərəcədə ağırdır. Səfa barəsində nə qədər danışsa da, televiziya-radio verlişlərində çıxışlar etsə də, müxbirlərə müsahibələr versə də, bədii yazılar yazsa da, toxtamır, ürəyi soyumur. Səyyarə xanım deyir ki, Tanrı Səfanı yaradanda ondan heç nə əsirgəməmişdi. Ona uca boy, enli kürək, yaraşıqlı qamət, gözəl xasiyyət vermişdi. Gözəl şair və tərcüməçi idi. Namuslu, qeyrətli, vətənpərvər oğul idi. Səfa Azərbaycanın azadlığı, müstəqilliyi, ərazi bütövlüyü uğrunda özünü pərvanə kimi oda-közə vururdu. Vətən, xalq yolunda da öz canını əsirgəmədi.
Qədirbilən xalqımız öz qeyrətli oğlunun əməyini yüksək qiymətləndirmişdir. Cəlilabad Şəhər Mədəniyyət Evi və şəhərin gözəl küçələrindən biri onun adını daşıyır. Şəhər Mədəniyyət Evinin qabağında qəhrəmanın büstü qoyulmuşdur. Səfa Axundovun təşəbbüsü ilə yaradılmış Latviya-Azərbaysan Əlaqələr Cəmiyyətinə də onun adı