Milli ordusu yarananda Bəylərin sevincinin həddi-hüdudu yox idi. O, 1992-ci ilin əvvəlində təhsilini yarımçıq qoyaraq, konüllü surətdə milli ordu sıralarına daxil oldu. Onun uşaqlıq dostları da öz vədlərinə əməl etdilər. Bəylər yüksək hərbi biliyi və intizamı, cəsurluğu, igidliyi ilə yoldaşlarından fərqlənirdi. Tabor və briqada komandirləri, Müdafiə Nazirliyi qəhrəman döyüşçü kimi Bəylər Tapdıq oğlunu dəfələrlə mükafatlandırmış, onu bölmə komandiri təyin etmişdi.

Bəylər Ağayev Laçın torpaqlarının azad edilməsi uğrundakı qanlı döyüşlərdə fəal iştirak etmişdi. Laçın rayonunun Səfiyan, Yuxarı və Aşağı Fərəcan, Mazutlu, Türklər, Suarası və başqa kəndlərində erməni işğalçılarının darmadağın edilməsində əsl qəhrəmanlıq nümunələri göstərmişdi.
1992-ci il avqustun 6-da Xanalılar kəndi uğrunda gedən şiddətli vuruşmada igid komandir Bəylər Ağayevin bölməsi gözlənilmədən düşmən mühasirəsinə düşdü. Bəylər üzünü döyüşçü dostlarına tutdu: “İgidlərim, namərd düşmən əlinə keçməmək üçün mühasirəni yarmalıyıq. Ola bilsin ki, bu, bizim son doyüşümüzdü. Biz bu doyüşdə ölümlə də üzləşə bilərik. Qoy olsun! Biz Vətən uğrunda ölümə gedirik. Amma qələbəyə gedirik. Azərbaycan uğrunda, igidlərim! Vətən uğrunda, irəli!” Komandir ayağa qalxıb, qabağa düшdü. Bölmənin doyüшçüləri komandirin arxasınca hücuma keçib mühasirəni yardılar. Cəsur doyüşçülər qranatamyot və qranatla düşmənin xeyli hərbi texinkascı və canlı qüvvəsnin məhv etdilər, özləri də qəhrəmanlıqla həlak oldular. İgid komandir və onun yoldaşları Qarağaclı kəndindəki Şəhidlər xiyabanında dəfn edildi. Vətən bölmənin igid döyüşçülərinin hünərini yüksək qiymətləndirdi. Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 7 dekabr 1992-ci il tarixli fərmanı ilə Bəylər Tapdıq oğlu Ağayevə Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı adı verildi. Qaracallı Orta Məktəbi onun adını daşıyır.
Nişanlı idi. Toy tədarükü görülmüşdü. Cəbhəyə hazırlaşanda atası söz salmışdı. Bəylər demişdi ki, inşallah, toyu qələbədən sonra edərik.
Mən getdim sonam qaldı,
Oduma yanan