Yeni Konstitusiya 14 fəsil və 155 maddədən ibarət idi. İqtisadi sahədə, cəmiyyətin sinfi quruluşunda və
milli qarşılıqlı münasibətlərdə əmələ gəlmiş əsaslı dəyişikliklər sosialist demokratiyası prinsipinə uyğun surətdə
dövlət orqanları sistemində və seçki hüququ prinsipində bir sıra yeniliklərin təsbit edilməsinə səbəb oldu.
Hakimiyyət orqanlarının hamısı gizli səsvermə yolu ilə ümumi, müstəqim və bərabər seçki hüququ əsasında
seçilməyə başladı. Əvvəlki konstitusiyalardan fərqli olaraq Azərbaycanın 1937-ci il Konstitusiyası bir sıra yeni
fəsilləri - «İctimai quruluş», «Vətəndaşların əsas hüquq və vəzifələri», «Naxçıvan MSSR-in ali dövlət
hakimiyyəti orqanları», «DQMV-nin dövlət hakimiyyəti orqanları», «Məhkəmə və prokurorluq» adlanan
fəsilləri ehtiva edirdi.
Konstitusiyanın I fəsli Azərbaycanın SSR-in ictimai quruluşuna, II fəsli dövlət quruluşuna, III fəsli
Azərbaycanın ali dövlət hakimiyyəti orqanlarına, IV fəsli respublikanın dövlət idarəetmə orqanlarına, V fəsli
Naxçıvan MSSR-in ali dövlət hakimiyyəti orqanlarına, VI fəsli Naxçıvan MSSR-in dövlət idarəetmə
orqanlarına, VII fəsli DQMV-nin dövlət hakimiyyəti orqanlarına, VIII fəsli yerli dövlət hakimiyyəti orqanlarına,
IX fəsli Azərbaycanın büdcəsinə, X fəsli məhkəmə və prokurorluğa, XI fəsli vətəndaşların əsas hüquq və
azadlıqlarına, XII fəsli seçki sisteminə, XIII fəsli dövlətin dili, gerbi, bayrağı və paytaxtına və nəhayət, XIV
fəsli Konstitusiyaya dəyişikliklərin edilməsi qaydasına həsr edilmişdi.
İctimai quruluşa aid olan fəsildə cəmiyyətin əsas təbəqələri qismində fəhlə, kəndli və əməkçi ziyalıların
olduğu və bu təbəqələrin respublikanın siyasi əsasını təşkil edən zəhmətkeş deputatları sovetlərində təmsil
olunduğu göstərilir. Konstitusiyanın 4-cü maddəsində qeyd edildiyi kimi, Azərbaycanın iqtisadi əsasını
kapitalist təsərrüfat sisteminin ləğvi, əmək və istehsal vasitələri üzərində xüsusi mülkiyyətin istisna edilməsi,
insanın insan tərəfindən istismarının aradan