nda Naxçıvan MSSR-ə, Azərbaycan SSR Ali Sovetinin daimi və digər komissiyalarına,
Azərbaycanın Ali Sovetinin deputatlarına, respublika Ali Məhkəməsinə və respublika prokuroruna məxsus idi.
İctimai təşkilatlar da özlərinin respublika orqanlarının timsalında qanunvericilik təşəbbüsü hüququna malik
idilər. Qəbul edilən qanunların, Ali Sovetin qərarlarının və digər aktlarının Rəyasət heyəti sədrinin və katibinin
imzaları ilə Azərbaycan, rus və erməni dillərində nəşr olunması nəzərdə tutulurdu.
Azərbaycanın Ali Sovetinin daimi orqanı onun Rəyasət heyəti idi. Ali Sovetin Rəyasət heyəti onun
sessiyaları arasındakı dövrdə Azərbaycanın ali dövlət hakimiyyəti orqanının funksiyalarını Konstitusiyanın
nəzərdə tutduğu hüdudlar daxilində həyata keçirən orqan idi. 1978-ci il Konstitusiyasına görə isə respublika Ali
Sovetinin Rəyasət heyəti deputatlar içərisindən sədrdən, sədrin üç müavinindən (müavinlərdən ikisi muxtar
qurumların müvafiq sovetlərinin sədrləri idi), Ali Sovetin Rəyasət heyətinin katibindən və Rəyasət heyətinin on
altı üzvündən ibarət tərkibdə seçilməli idi.
1978-ci il Konstitusiyasına görə Ali Sovetin Rəyasət heyətinin səlahiyyətlərinə sessiyalararası dövrdə
sonradan Ali Sovetin növbəti sessiyasında təsdiq edilməyə verilməklə, respublikada qüvvədə olan
qanunvericilik aktlarına zəruri hallarda əlavə və dəyişikliklər etmək, Naxçıvanın sərhəd dəyişikliklərini təsdiq etmək, respublika tabeli rayon və şəhərlər təşkil etmək, Nazirlər Sovetinin təklifi ilə Azərbaycan SSR
nazirliklərini və dövlət komitələrini yaratmaq, Nazirlər Sovetinin tərkibinə daxil olan ayrı-ayrı şəxsləri
Azərbaycan SSR Nazirlər Sovetinin təqdimatı ilə vəzifəyə təyin və vəzifədən azad etmək də daxil idi.
Konstitusiyanın 14-cü fəslində respublikanın ali icra və sərəncamverici orqanı kimi onun Nazirlər
Sovetinin strukturu və səlahiyyətləri əks etdirilmişdi. Nazirlər Soveti Ali Sovet tərəfindən Nazirlər Sovetinin
sədrindən, sədrin birinci müavinindən və müavinlərindən,