Məşhur müğənni, xalq musiqisinin dərin bilicisi Bülbülün rəhbərlik etdiyi həmin elmi-tədqiqat kabinetinin folklorun toplanıb çap olunmasında müstəsna xidmətləri olub.

Xatırladaq ki, xalq artisti Səid Rüstəmov tərəfindən hazırlanan bu ilk topluya - "Azərbaycan rəqs havaları" adı ilə 1937-ci ildə nəşr edilən məcmuəyə 30 ən məşhur rəqs daxil edilib ki, bu milli dəyərlərimiz bu gün də öz təravətliliyi ilə seçilməkdədir.

1951-ci ildə Azərbaycan Dövlət Musiqi Nəşriyyatı tərəfindən Tofiq Quliyev, Zakir Bağırov və Məmməd Saleh İsmayılovun not yazılarına əsasən "Azərbaycan xalq rəqsləri" toplusu da buraxılıb. Qədim xalq rəqsləri daxil edilmiş həmin məcmuənin redaktoru və ön sözünün müəllifi bəstəkar Səid Rüstəmov olub.

Azərbaycanda kişi və qadınların ayrıca rəqsləri var. Azərbaycan qadın rəqsləri üç hissədən ibarət olub, quş pərvazını, nazlı sonaların süzən hərəkətlərini xatırladır.

Azərbaycan rəqslərində qolların vəziyyəti olduqca mükəmməl işlənərək yüksək dərəcəyə qaldırılıb. Əlbəttə, qadın rəqslərindən fərqli olaraq, kişilərdə ayaqların hərəkət texnikası böyük rol oynayır və o qədər inkişaf etdirilir ki, rəqqaslar asanlıqla barmaq üstdə dayana bilirlər. Bu cəhətdən "Qazağı" rəqsi daha çox diqqəti cəlb edir.

Bu gün "Qazağı", "Heyvagülü", "Lalə", "Qızılgül", "İnnabı" və s. kimi Azərbaycan xalq rəqsləri ilə yanaşı, digər milli rəqslərimiz də var ki, onlar ölkəmizin coğrafi adlarını özündə yaşadırlar.

Mövzusuna görə rəqslər bir neçə yerə bölünür: mərasim, bayram, toy, məişət. Bildiyimiz kimi, hər şeyin daha gözəli uşaqlar üçün nəzərdə tutulur. Rəqslərdə də uşaqlar üçün ayrıca oyunlar var ki, balaca rəqqaslar onları məharət və coşğunluqla ifa edirlər. "Bənövşə", "Bir quşum var" və s. kimi rəqslər məhz uşaqlar üçün nəzərdə tutulub.

Əşyalarla oynanılan - "Qavalla rəqs", "Yaylığım", "Nəlbəki", "Xonça", "Dəsmalı", təbiətə həsr olunmuş "Turacı", "Ceyranı", "Şalaxo", "Qafqazı", "Lalə", "Qusarçay" və bu kimi lirik rəqslərlə yanaşı, məzəli,