Fəridə onun hisslərindən xəbərdar olsa bu haqda fikirləşə bilər.. Razılığa gələrlər.. Amma yox.. Bu düzgın deyil.. Sonra ona deməzlərmi nə oldu illərdir bacı bildiyin birinə sataşırsan?! Axı o sənin namusundur.. Bu nə hərəkətdir, Ümid? - deməzlərmi?! Deyərlər.. Deyərlər.. Insanların ağzı torba deyil ki, büzəsən.. Yaxşısı budur Fəridəni uzaqdan sevsin ancaq.. Əgər gələcəkdə.. Hiss etdi ki, sözünü tamamlaya bilmir.. Boğazında nəsə mane olur ona.. Sözü də ilişib qalıb.. Udquna bilmir. Bir daha cəhd edərək zəif səslə beynindən keçənləri təkrar etdi; Əgər gələcəkdə kimisə sevərsə onda buralardan baş götürüb gedər.. Başqa çarəsi yoxdur.. Onun sevgisi ətraf - aləm tərəfindən qadağan olunmuş sevgi idi.. Dərindən nəfəs alaraq təkrar baxışların çıxış qapısına doğru yönəltdi.. Həə, bax budur onun ala gözlü gözəli qızlarla birgə deyib-gülərək geniş açılmış darvazadan çıxdılar.. Ümidə əks tərəfə getməyə başladılar.. Çox güman ki, hər zaman ki, kimi metroya tərəf getdilər.. Ümid son dəfə Fəridəyə nəzər salıb, açarı buraraq oranı tərk etmişdi.. Hər gün bir neçə saniyə onu görmək belə Ümidə bəs edirdi.. Əslində bəs etmirdi sadəcə buna məcbur idi.. "" "" "" " O qədər fikirli idi ki, maşını sürətlə idarə etdiyini belə dərk etmirdi.. Çox keçmədi ki, sürət həddini aşdığına görə artiq polislər onu saxlamışdı.. Bu ilk dəfə deyildi.. Artıq Ümid, həyatında tez-tez yaşanan bu monotonluga öyrəşmişdi.. Hardasa yarım saat sonra pul kisəsini cibinə qoyub maşına əyləşdi.. Bir xeyli getdikdən sonra yadına düşdü ki, səhər anasına danışmağa imkan verməmişdi.. Lap yəqin ki, anası onun bu hərəkətinə görə ondan incimişdi.. Başını arxaya edərək beynində özü ilə danışa-danışa indicə yanından ötüb keçdiyi gül dükanına ötəri nəzər salıb maşını arxaya verərək yanında saxladı.. Ümid nə qədər kobud olsa da bir o qədər də valideynlərini çox sevirdi..Anasına isə qibtə edirdi.. Dünya bir yana, anası bir yana idi Ümid üçün.. Həvəslə seçdiyi güllərdən iri buket bağlatdıran Ümid ödənişi edərək dükanı tərk