EVLƏN MƏNİMLƏ!...

Bölüm-1

Yenə hər tərəf leş iyi verir! Oxşamışlarına oxşamış! Qaça - qaça getdi atası tərəfə oxşadı bu uşaq! Görən mən bunun adam olduğunu görəcəyəm, ay Allah?! Evlənib, ailə, uşaq sahibi olduğunu görəcəyəm?! Gülnaz xanım əsəblə otağa daxil olub, deyinərək qalın, tünd rəngli qırmızı pərdə üstlüyünü kənara çəkərək, günəş şüalarının otaga daxil olmasına şərait yaratmışdı.. Ümid- Ana! Nə edirsən?! Yatmışam axı!.. - deyərək,təkrar başını yastığın altına salır.. Gülnaz xanım əsəblə əllərini belində yerləşdirib - yatmısan?! Saatdan xəbərin var?! Az qalib axşam düşəcək! Qalx!.. Qalx ayağa, cəld ol!.. Camaat məktəbə uşağını aparır, bu hələ mənə yatmışam deyir! Gəl.. Gəl yeməyini ye, get özünə iş axtar..Boş-boş ortalıqda gəzdiyin bəsdir!.. Gülnaz xanım əsəblə danışıb otaqdan çıxmışdı.. "" "" "" Ümid bezginliklə başını yastığın altından çıxartmışdı.. Hələ də yuxulu idi.. Gözlərini ovub özünə gəlməyə çalışırdı.. Telefonu götürməyi ilə, kinayəli gülüş simasına qonaq oldu.. "Axx, ana!".. Saat hələ 10'a qalırdı.. Öz- özünə deyinərək telefonu kənara atıb, üzərində hiss etdiyi yorğunluq və əzginliklə yataqdan qalxaraq oturaqlı vəziyyəti aldı.. Nə etməli idi?!.. Hardan başlamalı idi?!.. Bilmirdi.. 27 yaşı var idi.. Lakin hələ də, bir iş sahibi deyildi.. "" "" "" Atası Vahid bəy illərdir kiçik həcmli restoran işlədirdi.. Gəliri də çox yaxşı idi.. Dəfələrlə oğluna-gəl mənimlə birgə işlə.. Bura onsuz da sənindir desə də, Ümid razılaşmamışdı.. Onun xəyalları başqa idi.. O, özünü daima xəyallarinda kostyumlu iş adamları kimi təsəvvür edirdi.. Atası ilə birgə bütün günü, səhərdən gecəyə qədər restoranda bitib qalmaq istəmirdi.. Onun xəyalları, gələcəyə baxışı tamam başqa idi.. Hələ bir də xəyallarını bəzəyən, ona qadağan olunmuş "O" gözəl də var idi.. Göz önündə "O" nu canlandıraraq səfeh kimi gülümsəməyə başladı.. Dərhal da özünə gələrək çarpayıdan qalxıb vanna otağına keçdi.. "O" gözəl ona qadağan idi.. El deyimi ilə desək onlar bacı və qardaş sayılırdılar!