r haqqında” Azərbaycan Respublikası qanunlarının qəbul edilməsi, “İncəsənət xadimləri üçün Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatlarının təsis edilməsi haqqında” və “Azərbaycanda gənc istedadlara dövlət qayğısı haqqında” Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərmanlarının imzalanması deyilənlərin əyani sübutudur.

Ulu öndər Heydər Əliyev tərəfindən 1998-ci ildə təsdiq edilən “Kinematoqrafiya haqqında” Qanun kinematorafiyaya dövlət himayəsinin formalarını, kinematoqrafiya fəaliyyəti ilə məşğul olan fiziki və hüquqi şəxslərin hüquq və vəzifələrini müəyyənləşdirmiş, incəsənətin spesifik növü olan kinematoqrafiyanın qorunması və inkişafı sahəsində dövlət siyasətinin həyata keçirilməsinə hüquqi təminat yaratmışdır.

Beləliklə, Ulu Öndər çətin günlərini yaşayan milli kinonu öz himayəsinə götürərək dövlət qayğısı altına aldı. Məhz bu qayğının nəticəsində Azərbaycan kinosu yenidən inkişaf etməyə başladı. Bu illərdə Rasim Ocaqov “Təh­minə”, “Həm ziyarət, həm ticarət”, Şahmar Ələkbərov “Qəzəlxan”, Oktay Mir-Qasım “Ovsunçu”, Gülbəniz Əzimzadə “Qətl günü”, Ceyhun Mirzəyev “Fəryad”, Vaqif Mustafayev “Hər şey yaxşılığa doğru”, Ayaz Salayev “Yarasa”, Yavər Rzayev “Sarı gəlin”, Cəmil Quliyev “Ki­norejissor Arif Babayev”, Şamil Nəcəfzadə “Ağ-qara dün­ya” və s. kimi real hə­yatı əks et­di­rən, müa­sir es­te­tik tə­ləb­lərə ca­vab ve­rən bədii və sənədli filmlər çəkmişlər. Təsadüfi deyil ki, “Azərbaycanfilm” kinostudiyasında müxtəlif vaxtlarda istehsal olunmuş bəzi filmlərin sovet ideologiyasına tam cavab vermədiyi üçün və yaxud başqa subyektiv səbəblərdən ekrana buraxılmamaq təhlükəsi yaranarkən kino işçilərinin köməyinə yenə də Heydər Əliyev gəlmiş və hər dəfə də kino sənətçilərinin haqlı mövqeyini müdafiə etmişdir. Bu qəbildən olan filmlərdən Eldar Quliyevin “Bir cənub şəhərində” Rasim Ocaqovun “İstintaq” filmlərinin ekran üzü görməsi də məhz Ulu Öndərin birbaşa köməkliyi ilə olmuşdur. Bundan əlavə, Həsən Seyidbəylinin “Nəsimi”, Eldar Quliyevin “Babək”, Tofiq