n amma yenə də boş - boş danışmağa davam edirsən.. Sonra da məni günahkar elan edirsən.. Ümumi çatda gördüm.. Dincəldinsə sən sualıma cavab ver: - nə yazıb sildin? Niyə göndərmədin? "

Mesajı göndərib əsəblə deyinməyə başlamışdı..
Tupoy, axmaq Fəridə! Bax sənə lazımdır yazıb soruşmaq?! Lazım olsa göndərərdidə! Göndərmədiyi, sildiyi sözü guya sən soruşdun deyə sənə deyəcək?! Niyə hər dəfəsində özünü axmaq vidinə salmağı bacarırsan axı?! Offf! Offf!
Fəridə telefonu çarpayının üzərinə ataraq həyəcandan tərləyən əllərini üzərinə silib əlini quştək çırpınan ürəyinin üzərinə qoyaraq dərin-dərin nəfəs alıb-verməyə başladı.. Görən indi mənim haqqımda nə fikirləşəcək?!
Ayyy! Sakitcə qışqıraraq saçlarını qarışdırdı..
Həyəcandan qarnım ağrıdı, ürəyim bulandıee bu nə iş idi düşdüm.. Allahım nə olar mənim haqqımda səhv şeylər fikirləşməsin.. Daha sual verməsin yoxsa nə cavab verəcəm mən ona?!! Offfff!
Aha! Mesaj gelmişdi..

" Heç nə.. Yat gecdir.. Səhər dərsə gecikərsən.."

Neçə dəqiqə keçmişdi bilmirdi əsəbdən qucağındakı yastığı didişdirirdi.. Əsəblə telefonu götürüb Ümidi bloka ataraq rahatlamışdı.. Ohh!
Rahatladım eee! Necə əsəblərimlə oynayır, axmaq! Heç nə imiş! Yarım saat yaz sil, yaz sil,yaz sil! Sonra da de heç nə!
Zeng gelirdi.. Ümid idi.. Açmayacam! Ürəyin partlasın, Ümid! Zəngi söndürmədən telefonu kamodun üzərinə ataraq yorğanını başının üstünə qədər çəkərək gözlərini bərk-bərk yummuşdu...
"" "" ""
Ümid telefonu söndürərək əsəblə çarpayının üzərinə çırpmışdı..
Hay mən belə işə nə deyim! Bu qız mənim ömrümü çürütmək üçün gəlib dünyaya!
Gecə yarısına qədər nə etsə də yata bilməmişdi.. Səhər telefonun səsinə üzün turşudaraq gözlərini açmışdı.. Kresloda oturaqlı yuxu tutub qalmışdı.. Ahh! Əli ilə quruyan boynunu sıxıb ayağa qalxdı.. CV'ni göndərdiyi şirkətdən idi zəng..
- Alo..
- Alo.. Salam.. Ümid bəydir danışan?
- Salam.. Bəli, buyurun..
- Ümid bəy zəhmət olmasa bu gün ofisə yaxınlaşın.. İşə qəbul olunmusunuz.. Xeyrli olsun!
- Yaxşı.. Yaxşı,