EVLƏN MƏNİMLƏ!...

Bölüm-3

Ümid qolundakı saata baxdı.. 22:45.. Anasının yatmayaraq onu gözləyəcəyini bilsə də ehtiyatla açarı oyuğuna salıb 2 dəfə burdu.. Əgər düz xatırlayırdısa 5 dəfə anasından gələn zəngə cavab verməmişdi.. Bunun nəticəsinə qatlanmalı idi..
Sakitcə barmağının ucunda pillələri çıxmaq istəyirdi ki, təxmin etdiyi kimi anasının əsəbi səsi eşidilmişdi:
- Səncə mən yatmışam, Ümid?!
Ümid gülmək istəsə də ciddiliyini qoruyaraq: - Yox Sultanım Allah etməsin ki, mən belə bir səhv düşüncədə olum... Siz hara, yatmaq hara.. Bəs məni kim danlayar, kim kötəkləyər sonra?
Gülnaz xanım nə qədər ciddi görkəmini qoruyub saxlamaq istəsə də, bu elə də uğurlu alınmamışdı... Ümid də anasına qoşularaq gülüb irəliyə gələrək anasını qucaqlamışdı:
- Nə yaxşı ki, varsan Sultanım.. Başımın tacı.. Evimizin bəzəyi.. Bax deyirəm bu evə indən belə nə qədər gəlin gəlsə də heç biri sənin əlinə su tökməyə yaramaz.. Ümid sözünü bitirib daha da bərkdən gülmüşdü..
Gülnaz xanım yarı ciddi, yarı zatafatla Ümidin çiyninə vurub:
- Avaranın biri, avara! Nə qədər gəlin nədir?! Birini al xoşbəxt ol bəsimdir.. Ay Allah yani görəsən mən bu avaranın toyunu görəcəyəm?
Anam mənim xətrimə dəyirsən aa.. Söz verirəm sənə. Həm də Ümid sözü tezliklə bütün arzularını gerçəkləşdirəcəm.. Hələ bir işim alınsın, işləyim bir az.. Özüm öz ayaqlarım üzərinde dayanım sonrasını həll etmək rahatdır.. Həm niyə bu qədər tələsirsən? Gəlin qaynana davaları istəyir deyəsən sənin ürəyin..
Gülnaz xanım Ümidin çiyninden itələyərək:
- Get.. Get, bala yat.. Səhv məndədi ki, sənin kimi avara ilə ciddi - ciddi söhbət edirəm..
Ümid anasının hər iki yanağından öpərək:
- Gecən xeyrə, Sultanım,deyərək pillələri qaçaraq çıxdı..
Otağına girib qapını bağlamaq istəsə də yenə də anasının səsi gəldi:
- Ümid, ac deyilsən ki?
- Yox, yemişəm. Narahat olma..
- Yaxşı.. Qaranlıqda çox telefona baxma gözlərin kor olacaq axırda. Yat..
- Yaxşı, anam, yaxşı..
Ümid əslində ac olsa da yemək yeməyə iştahı yox idi.. Bayaq