bir şeyə görə bütün planlarımız da pozuldu.. Ümid- Fəridə! Qalx gedirik! - Başa düşmədim?! Mən niyə səninlə gedirəm? Bizim Həsənlə.. Dişlərimi qıcayıb, gözlərimi bərəldərək necə danışmışdımsa yerində quruyub mənə baxırdı.. - Dedim ki, qalx gedirik! Gecdir! Fəridə.. Ağzımı açıb danışmaq istəyirdim ki, Ümid ayağa qalxaraq qolumdan yapışmışdı.. - Sənə gedirik dedim.. Eşitmirsən? Mən də sizə gedirəm, gəl səni də evə aparım.. Həsən donub bizə baxırdı.. - Mən özüm Fəridəni apararam.. Həsən də ayağa qalxmışdı artıq.. Ooouu,ara qızışırdı.. - Yaxşı, Həsən mən Ümidlə gedim evə.. Həm o da bizə gedirmiş..Bir də sən əziyyət çəkmə.. Sabah görüşərik.. "" "" "" " Sabah görüşərmiş! Ümid Fəridənin qolundan çəkişdirə-çəkişdirə maşına gəlib çatana qədər eyni sözləri dəfələrlə təkrarladı.. - Əl çək məndən! Camaat bizə baxır.. Xəstəsən sən?! Ümid əsəblə yerində dayanıb od püsgürən gözlərlə Fəridəyə baxırdı.. Fəridə də əllərini belinə yerləşdirib dik-dik Ümidin gözlərinə baxırdı.. Fəridə: - Hə!? Nədir?! Bu nə oyundur?! Həm sənin burda nə işin var?! - Burda nə işim var?! Burda nə işim var?! Ümid əlləri ilə üzünü ovuşdurub əsəblə gülməyə başladı.. - Məni niyə bloka atmısan?! - Səncə bunu soruşmaq üçün çox gec deyil? - Fəridə, adamı xəstə etmə! Söz soruşuram adam ki, cavab ver! - Anormal sənsən! Adamı saymayıb normal cavab verməyəndə bilmirdin blok da olunacaqsan?! Neynirsən sən?! Əl çək telefonumdan! - Ver bura o telefonu! Çıxart məni blokdan! Tez ol! Tez! - Ümid, əl çək telefonumdan! Düşüb qırılacaq indi! Əl çək! - Hiiii, ay Allah əlimi dişlədi! Dişlərin qırılsın Ümid! Onsuz da koddadır! Qal yana-yana! Fəridə əsəblə danışıb keçib maşında əyləşmişdi... - Fəridə... Artıq nəçə dəqiqə idi ki, Ümid eyni sözləri təkrar edirdi.. - Sən bu maşını işə salacaqsan biz gedək ya yox? - Niyə onunla görüşməyə razılıq vermisən? Fəridə belə bir sual gözləmədiyi üçün tutulub qalmışdı.. Baxışlarını qaçıraraq: - Xahiş edirəm sür gedək.. Gecdir artıq.. Həm indi Həsən zəng edib eve çatmadığımı bilsə mən ona