də deməmişdi.. Dəqiqələr sonra: - Çatdıq.. Fəridə qapını açıb düşmək istəsə də, Ümidin səsinə dayanmalı olmuşdu.. - Fəridə, hansı ətirdən istifadə edirsən? Fəridənin baxışların görüb əlavə etmişdi.. - İyi xoşuma gəldi.. Qarşıdan 8 mart gəlir.. Sevdiyimə alacam.. Sevdiyim sözün vurğuluyaraq deyib, gözlərin Fəridənin gözlərindən çəkmirdi.. - Sevdiyin?! - Nədir?! Sevdiyim ola bilməz?! - Mən.. Mən bilmirdim.. Yəni heç vaxt səndən bu haqda eşitməmişəm.. Ona görə təccübləndim.. - Mən sənin nəyinəm ki? Bibin oğlu.. Niyə mənim sevgilimdən xəbərin olmalıdır ki? Toyum olanda qohum kimi gəlib iştirak edəcəksən də!... Fəridə qısqanclıqdan və əsəbdən pörtsə də, sadəcə ətirinin adını deyərək qapını çırpıb, sağ ol belə demədən çıxıb getmişdi.. "" "" "" " Dır.. Dır.. Dır.. Bezdim! Ard-arda gələn zənglər Ümidi dəli etmişdi.. Əlində tutduğu ətiri cib dəsmalına vuraraq burnuna tutub nəfəsinə çəkirdi.. - Fəridə, niyə axı niyə?! Niyə sevdim səni?! Niyə sevmədin məni?! Nəyim əksikdi o qara pıspısadan!... Mən necə yaşayım indi?! Göz görə-görə səni başqasına verdikdən sonra necə səninlə eyni şəhərdə nəfəs alım axı?! Necə?! "" "" "" Fatehlə Fərid, Gülnaz xanımın onlara zəng edib Ümidi soruşduğu andan etibarən hər yerdə onu axtarırdılar.. Fərid- Nə işə düşmüşük a kişi.. Kim bilir harda kefin çəkir biz də düşmüşük bunun ardı ilə.. Bir əziyyət çəkib adama xəbər də etmireee! Anam narahatdır düşünmür.. Nə vaxt məsuliyyət hiss edəcək bu!? Fateh- Mənə elə gəlir ki, o sevir.. - Kim? Ümid? Bizim Ümid? Güldürmə məni.. Sənin kimisə sevdiyinə inanaram amma Ümidin əsla.. O bizim rahib atamızdır.. Fərid Fatehin baxışların görüb addımların saxlamışdı.. - Yəni deyirsən o həqiqətən kimisə sevir? - Özü də qarşılıqsız sevir.. Uzun zamandır onun hərəkətləri sənə də qəribə gəlmir? - Mən işsizliklə bağlayırdım bu vəziyyəti.. - Yaxşı daa.. Ölümdə Ümidin pula ve ya işə ehtiyacı olub axı.. Güldürmə məni.. - Yaxşı gedək tapaq görək özü nə deyəcək.. 1 saat ötməyinə baxmayaraq hələ də Ümiddən səs yox idi... Gecə