EVLƏN MƏNİMLƏ!...

Bölüm-4

İnana bilmirəm.. Düşdüyüm vəziyyətə bax.. İllərdir qorxduğum şey gözlərimin qarşısında baş verirdi.. Fəridə başqa biri ilə çıxıb gedirdi.. Həm də mənim yanımdan.. Məni saymadan.. Hər şeydən əvvəl mən onun bibisi oğlu idim.. Hə.. Hə, bibisi oğlu idim.. O, mənim qarşımda belə bir hərəkət edə bilməzdi.. Yuxudan oyanmışdım sanki.. Yaxınlığımda dayanan bir oğlana yaxınlaşaraq: - Qaqa, sevdiyin var? Oğlan şoka girmişdi.. Əlimdə gül ona belə yaxınlaşmağım ağlında başqa fikirlər əmələ gətirmişdi.. Mənə iyrənən baxışlarla baxırdı.. Deyəsən, məni üzdən iraqlardan zənn etmişdi.. Bir bu çatmırdı həyatımda.. Tez sözümə düzəliş etməyə başladım.. - Səhv anlama, qaqa.. Dedim görüm sevgilin varsa al bu gülü ver ona.. Mənə lazım olmadı.. Gülü oğlanın əlinə tutuşdurub qaça-qaça Fəridənin ardı ilə getmişdim.. - Fəridə! Fəridə, dayan! Özümü onlara çatdırıb oğlanın qolundan tutaraq özümə tərəf çevirib yumruğumu üzünə yerləşdirmişdim.. 1 saat sonra hər üçümüz sakitləşib yaxınlıqda bir kafedə əyləşmişdik.. Adını yeni öyrəndiyim Həsən, adı qara daşlara yazılası və mən hərəmiz əlimizdə bir buz torbası gözümüzün üstünə qoymuşduq.. Fəridə əsəblə gah mənə, gah da bu qara pıspısaya baxırdı.. Sən demə bu oğlan anamın bəhs etdiyi dayımın dostunun oğlu imiş...Bəli! Fəridə onunla görüşüb, danışmağa razılıq veribmiş.. Və lənət olsun ki, böyüklərində bu işdən xəbəri var.. Burda artıq olan kim idi? Siz tapın görək?!.. Təbii ki, mən.. Əsəbdən özümü boğmağım gəlirdi.. Həsən - Qismətdə bibin oğlu ilə belə tanış olmaq da var imiş.. Az qala kor olmuşdum.. Eybi yox.. Sənin üçün hər şeyə dəyər.. İstilik basmışdı məni.. Bu dəqiqə durub burdan getməsəydim bunun ağzını-burnunu qıracaqdım.. Özümdən xəbərsiz dayanmadan ayağımı yellədirdim.. Əlimi dizimin üstündə yumruq edib dayanmışdım.. Fəridə- Ümid, yaxşısan? - Hə! Möhtəşəməm! Əlayam! Superəm! - Nə bağırırsan səydi ee söz soruşmaqda olmur.. Nəysə! Madam ki, əlasan, bombasan onda biz artıq gedək! Hə, Həsən?! Dur gedək.. Mənasız