ə çırpılan su əsəblərimin üzdə olduğu bir vaxtda məni lap dəli etmişdi!
- Fəridə! Sən nə edirsən! Sənin məqsədin nədir?! Xəstəsən?! Vəziyyətimi görmürsən?! Məni əsəbdən öldürmək üçün gəlmisən bura?!!
Fəridə gözünü belə qırpmadan mənə baxırdı.. Çox ağır danışmışdım.. Amma haqqı idi.. Artıq peşiman olsam da səsimi çıxarmırdım.. Fəridənin də peşiman olduğunu düşünürdüm.. Bu düşüncəm yalnız bir neçə saniyə çəkdi..
Yenicə danışmaq üçün ağzımı açmışdım...
- Fəridə.. Mən.. Şey.. Bağışla.. Mən bilmədim sənsən.. Yəni elə bildim ki.. Nəysə boş ver..bağ...
Sözüm ağzımda qaldı.. Fəridə baş tərəfimdə dayanan stolun üzərindən butulkanı əlinə götürərək ovuna hücum çəkməyə hazırlaşan bir leopard cəldliyi ilə yarim litrdən ibarət suyu başımdan aşağı tökmüşdü...
Lənət şeytana! Bütün ağrım yadımdan çıxmışdı.. İstədiyim tək şey ayağa qalxıb Fəridəni yaxşıca kötəkləmək idi.. Bir-iki dəfə cəhd edib yerimdən tərpənsəm də bu ağılasığmaz mənasız cəhdlərimden əl çəkmişdim.. Əsəbdən az qalırdım dəli olam.. Avazım çıxdığı qədər bağırmağa başladım:
- Ana! Anaaaaa! Hardasan?! Gəl bu dəlini otaqdan çıxart!
Fəridə gözlərin böyüdərək mənə baxırdı..
- Sən nə edirsən?! Cəld irəli atılaraq əlləri ilə ağzımı bağlamağa çalışırdı...
Eyy! Dedim ki, sakit dayan camaatı bura yığacaqsan indi!
Əlini dişləyərək təkrar qışqırmışdım..
- Ana! Kim var orda?! Lənət şeytana bu xarabada kimsə var?! Biri gəlib məni öldürüb getsə heç kimin ruhu incinməz!..
Nəhayət iki tibb bacısı qaçaraq otağa daxil oldu.. Fəridə yariya qədər üzərimə uzanmış bir vəziyyətdə bizi əlbəyaxa boğuşaraq tapdılar.. Biz onsuz da uşaqlıqdan yola getməzdik.. Ömür boyu Fəridə dik-dik danışar, burnunun dikinə gedərdi və nəticədə biz bir-birimizi qırardıq...
Tibb bacılarının ardı ilə anam da təşrif buyurmuşdu.. Ahh, anam! Hardasan gəl çıx da.. Qardaşın qızı nəfəsimi kəsdi..
Tibb bacısı Fəridənin qolundan tutaraq üzərimdən qoparmağa nail olmuşdu.. Heç xoşum gəlmədi amma bu hərəkətindən.. Fəridənin əsl yeri mənim qollarim arasında