idi.. Məncə o da bu halından heç də narazı deyildi..
T. B- Xanım, siz nə edirsiniz?! Xəstəni incitməyə nə haqqınız var?! Otağı tərk edin zəhmət olmasa..
Gülnaz x. - Vay başıma gələnlər! Ay Allah, bunlar yekəlib div boyda olsalar da, yenə də ağıllanmadılar.. Ay qızım, Fəridə, o dəlidir başa düşdük bəs sənə nə olub?.. Özü də xəstəxanada.. Daha sözüm yoxdur sizə..
- Ay bibi, sən bilmirsən axı oğlun mənə nə etdi.. Sonuna qədər haqqı idi elədiklərim..
- Nə etdi yenə bizim bu böyümək bilməyən oğlumuz sənə?!
- Hə.. Şey..
Üzümdə boğa bilmədiyim gülüşlə qaşlarımı havalandırıb böyük maraqla Fəridəyə baxırdım.. Verəcəyi cavab həqiqətəndə maraqlı idi.. Bir neçə dəqiqə əvvələ gedərək gözlərimi həfifcə yumub bədənimə yayılan xoş giziltini hiss etməyə çalışırdım..
Fəridə hələ də çabapayırdı..
- Şey.. Bibi.. Mmm.. Həə..
- Ay qızım sözünü de görək.. Ürəyim partladı ki..
Anam danışaraq mənə yaxınlaşıb əynimdəki Fəridənin əsəri olan yaş köynəyimi çıxarmağa çalışırdı..
- Bibi mən getsəm yaxşı olar.. Tamam yadımnan çıxıb ki, Həsən məni gözləyir aşağıda.. Gördüyüm qədəri ilə Ümid də yaxşıdır. Sağ olun..
Fəridə tələsik danışıb çıxıb getmişdi.. Mən isə reallıq üzümə çırpıla-çırpıla gözlərimi yoran bu zəhlə tökən otaqda qalmışdım.. Mən Fəridəni itirmişdim.. Bunu bir daha bütün çılpaqlığı ilə hiss etmişdim..
Sınan qolumun və ayağımın ağrısını hiss etmirdim artıq.. Ürəyimin ruhumun ağrısı fiziki ağrılarımı unutdurmuşdu mənə..

Üç gün idi artıq burda idim.. Tez-tez Fəridənin adına baxsam da, hələ də blokda idim.. Niyə bu qədər daş ürəklisən?! Axı mən sənsiz nəfəs ala bilmirəm..

Anamın verdiyi tort ilə çay içirdim..
- MaşaAllah deyirəm Həsən də çox yaxşı uşaqdır.. Dünən dayın dedi ki, Ümid xəstəxanadan çıxsın tezliklə nişanı edək..
Tortu da dünən Şahnaz sənin üçün göndərdi.. Fəridənin hə'sində ola bilməsən də dedi şirnisindən mütləq yeməlisən..
Çəngələ batırdığım tortun diliminə baxırdım.. Əsəbdən gülmək tutmuşdu məni..
Anam təccüblə mənə baxırdı.. Yəqin burda qalmaqdan