n ağlımı itirdiyimi zənn edirdi..
İnana bilmirəm axı mən bu qədər zəif deyiləm.. Gözümdən axan bu zibilə qalmış yaş da nədir?! Yəni səni ömürlük itirdim!? Lənətə gəlsin hər şeyi!
- Ümid məni qorxudursan.. Niyə belə edirsən oğlum? Nə oldu haransa ağrayır? Dayan həkimə deyərəm indi gələr..
- Getmə! Mən yaxşıyam..
- Niyə belə edirsən, Ümid? Niyə məni qorxudursan? Haran ağrayır de mənə..
Barmağımı ürəyimin üzərinə vuraraq:
- Buram ağrayır, ana, bax bura.. Göynəyir.. Özümlə bacarmıram.. Nəfəs ala bilmirəm.. Onu başqasının yanında təsəvvür edə bilmirəm.. Onu ömürlük itirdiyimi qəbul edə bilmirəm.. Həzm edə bilmirəm.. Əlimdəki tortu da stolun üstünə çırpışdım.. At bunu da zibilə.. Bir də mənim yanımda onların adın çəkib məni öldürmə!.. Mənə heç nə demə! Kar, kor olub bu olanları hiss etmək istəmirəm!
Anam afallamış halda mənə baxırdı.. Özüm də peşiman olmuşdum dediyimə.. Axx, Ümid niyə dilini dinc saxlamırsan axı?! Hisslərimə qapılıb ürəyimdə partlayan vulkanı çölə boşaltmışdım..
Anamın dili söz tutmurdu.. Şokda idi deyəsən..
- Üm.. Ümid.. Oğlum, axı siz bacı..
- Ana, bəsdir! Hardan bacı- qardaşıq biz?! Anamız ayrı, atamız ayrı! Uşaqlıqdan bəri eyni sözlərlə beynimizi yediniz! Nəysə, boş ver... Onsuz da Fəridə seçimini edib.. Başqasının nişanlısına göz qoyacaq qədər şərəfsiz deyiləm..
Xahiş edirəm danışdıqlarımız aramızda qalsın.. Onsuz da innən belə bir mənası yoxdur.. Məni boş yerə camaatın dilinə salma..
- Ümid..
- Ana, xahiş edirəm bağlayaq bu mövzunu.. Bağışla ki, danışıb sənə də yük oldum.. Tibb bacısına de gəlib iynə vursun.. Yatmaq istəyirəm.. Bəlkə oyananda hər şeyin yuxudan ibarət olduğunu