sən olmadan Fəridənin şirinçayını içmək istəməzdik, sən onun qardaşı sayılırsan sənsiz heç ürəyimizdən olmadı amma oğlan evi dayını o qədər sıxdılar ki, dayın da məcbur qalıb razılıq verdi, elçiliyi etdik.. İndi də nişan üçün bizi tələsdirirlər.. Dedim gəlim görüm sən bu vəziyyətdə nişana gələ biləcəksənsə biz hazırlığımıza başlayaq.. Çünki onlar bir neçə aya da toy fikirləşirlər.. Həsən oğlum Fəridəni görəndən necə ağlı göylərə uçubsa vaxtı uzatmadan toy etmək istəyir.. Deyir, Fəridədən daha çox ayrı qalmaq istəmirəm.. Gülürdü.. Və mən gipsli qolumu onun üzünə çırpmamaq üçün özümü güclə saxlayırdım.. Ağlım kəsən ilk gündən, bu qadının əsl üzünü görməyə başlamışdım.. Ona qarşı içimdəki ikrah hissinə mane ola bilmirdim.. Adım kimi əmin idim ki, mənim Fəridəyə qarşı olan hisslərimdən qisməndə olsa xəbərdardır.. O, elə insan idi ki, bunu hiss etməməsi qeyri-mümkün idi.. Bunu bildiyi halda mənim damarıma basmağı sevirdi.. Nəfəs ala bilmirdim.. Əsəb məni boğurdu.. Axı, mənim burda nə işim var idi ki, bu sözləri də eşidirdim.. " Hamının canı cəhennəmə.. Kim nə istəyir onu da etsin.. Təki məndən əl çəkin!..".. İç səsim bunları bağırsa da, dodaqlarımı bir-birinə kip sıxaraq özümü sakitləşdirməyə çalışırdım... - Allah xoşbəxt etsin, bibi.. Belə şeylərə fikir verməyin.. Əsas Fəridənin xoşbəxtliyidir.. Nişanı da edin, hətta toyu da edin.. Məni gözləməyin siz.. Hələ neçə ay bu qipslər mənimlə dost olacaq.. Mənə görə işlərinizi saxlamayın.. Öz səsim özümə yad gəlmişdi.. Güclə cümləmi qurub anama baxmışdım.. - Ana, məni otağa apar başım ağrayır.. Yerimdə oturaqlı vəziyyəti alıb dayımla da sağollaşmışdım.. Gözucu Fəridəyə baxıb tez üzümü anama tutmuşdum: - Ana, kömək et zəhmət olmasa.. Artıq bir saat idi burda olmaqlarına baxmayaraq Fəridə bir küncə çəkilərək oturub səsini də çıxartmırdı.. Anam mənə yaxınlaşıb kömək etmək istəyəndə Fəridə yaxına gələrək anama mane olmuşdu.. - Bibi, sən otur.. Mən kömək edərəm.. - Çəkil! Lazım deyil!.. Ətrafa nəzər salanda hər kəsin mənə