cavab versəm də indi hər tərəfli, vergülündən tutmuş nöqtəsinə kimi anama danışmışdım.. O qədər tez - tez və yüksək səslə danışıb qurtarmışdım ki, yekunda Fəridə və anam təəccüblə mənə baxırdı.. Bibim də tam vaxtında gəlmişdi.. - Fəridə, qızım gəl gedirik.. Sağollaşmaq üçün ardı ilə dayım da otağa daxil olmuşdu.. Saniyə keçməmiş dayımın çiyninin üstündən atamın da başı göründü.. - Ana, gör qonşuda da kimsə varsa çağırın gəlsin Ümidin otağına.. Fəridə dişlərin qıcırdaraq asta tonda anasına baxıb danışmışdı.. Gülmək tutmuşdu məni.. Əmin idim ki, indi Fəridə içəridən qaynayan, hər an partlamağa hazır vulkan kimi idi.. Sualına cavab almadığı üçün dəliyə dönmüşdü.. Fəridə heç üzümə baxmadan otaqdan çıxmışdı.. Hamıya qarşı olan hirsinin əvəzin mən ödəmişdim.. "" "" "" Hamı sağollaşıb getmişdi.. Fəridənin getdiyindən on dəqiqə keçməmiş mesaj gəlmişdi.. - Mən hələ də cavab gözləyirəm... Bu an Fəridəyə nə yazacağımdan çox məni blokdan çıxartmağına sevinmişdim.. - Sevdiyim qızında evi o tərəfdədir.. Üz-üzə olmayanda yalan danışmaq rahat idi.. Əslində, yalan danışmırdım.. Onsuz da sevdiyim qız üçün orda idim... Və öz cəsarətsizliyim ucbatından yaxında əbədi itirəcəyim, sevdiyim qızın evi.. - Hmmm.. "Hmmmm" elə bu?.. Başqa deməyə söz yoxdur yəni?!.. Nə yazım indi mən?.. Görən nəsə yazım?.. Öz - özümə danışırdım yenə mesaj gəlmişdi.. Mən mesajı açana qədər Fəridə artıq yazdığını silmişdi.. Ardı ilə də: - "Heç nə.." Yazıb göndərməyi məni dəli etmişdi.. Sanki başımdan aşağı qaynar suyu tökmüşdülər.. Əsəblə telefonu kənara atmışdım.. Bu qız mənim axırım olacaqdı... "" "" "" Günlər bir-birini əvəz edirdi.. Ayağımdakı gips artıq çıxmışdı.. Ancaq hələ də çəliksiz yeriyə bilmirdim.. Yatağımda uzanıb əlimdəki dəvətnaməyə baxırdım.. Sizi "Fəridə və Həsənin" nişan mərasiminə dəvət edirik.. Neçə dəqiqə idi ki, gözümü eyni yazının üstünə dikib dayanmışdım.. Anam əlində sini ilə otağa daxil olmuşdu.. Çox sağ ol, sultanım.. Niyə əziyyət çəkirsən?.. Bir dənə "Ümid" denən qaça - qaça özüm