EVLƏN MƏNİMLƏ!...

Bölüm-6

Üç gün idi ki, artıq evdə idim.. Anam nə qədər mənimlə danışmaq istəsə də, mən anamdan qaçırdım.. Hər dəfə mövzunu dəyişirdim.. - Ümid, necəsən oğlum? Bir yerin ağramır? - Yaxşıyam, Sultanım.. Sən narahat olma.. Yorma artıq özünü.. - Dayın zəng etmişdi.. Axşam gələcəklər.. - Onlar gələndə de ki, Ümid yatıb.. - Ümid, mən elə söz deyə bilmərəm.. Həm niyə sən icazə vermirsən ki, mən Fəridə ilə danışım? Bəlkə gec olmadan hər şeyi yoluna qoya bilərik.. - Ana, pultu mənə ver zəhmət olmasa.. Darıxıram.. Televizora baxacam.. - Ümid.. - Sultanım... Pult zəhmət olmasa.. Anam pultu çarpayıya ataraq deyinməyə başlamışdı... - Bir azda bərk dirəş, Ümid! Bu gün sabah toyu olub başqasının evinin xanımı olanda görüm onda buna necə dözəcəksən! Anam oxu ürəyimə saplayaraq otaqdan çıxmışdı.. Ovu əlindən alınmış yırtıcı ayı kimi bağırıb pultu divara çırpmışdım.. Sanki bu vəziyyət mənim ürəyimdən idi?! Məgər mən belə olmasını xəyal edirdim?! Bu seçim Fəridəyə məxsus idi.. Fəridə elə bir qiz deyildi ki, kimsə onu zorla ərə verə biləydi.. Bu olanlar hər biri Fəridənin razılığı ilə baş tuturdu.. Demək ki, Fəridənin ürəyində "o" var idi.. Mən qarşısına çıxıb nə deyə bilərdim ki?! " Fəridə, bilirəm sən məni sevmirsən.. Ona ərə getmək istəyirsən... Amma mən səni uşaqlığımızdan bəri sevirəm deyə, sən, mənə erə gəlməlisən?!" - - Cəfəngiyyat! Axmaqlığa bax bir.. Adama deməzlərmi gözümün ikisi aydın ki, sən məni sevirsən.. Çox elə vecimədir axı.. Nəysə!.. Bitdi, getdi!.. Əlim-ayağım düzəlsin çıxıb rədd olacam buralardan.. Qoy Fəridə xanım da istədiyi kimi həyatını yaşasın.. Təki xoşbəxt olsun.. Ən azından ikimizdən birimiz xoşbəxtliyi dadacaq... "" "" "" - Bibi qurban indi necəsən?.. Yarım saat əvvəl anam zorla məni salona gətirib divanda uzandırmışdı.. Heç kimi görmək istəməsəm də anam otağımda qalmağıma imkan verməmişdi.. İndi də burda uzanaraq məcbur gülümsəyib suallara cavab verirdim.. - Yaxşıyam, bibi.. Çox şükür.. - Təki yaxşı ol, bibi qurban.. İnan ki,