- Nədir?.. Nəyə gülürsən?.. Onun da üzündə geniş gülümsəmə yayılmışdı.. - Çox şirinsən.. " Nə gicləyirsən, Ümid!?.. Şirinsən nə deməkdir?! Lənət şeytana!.." - Yəni, saçlarını belə düzəldəndə uşağa oxşayırsan.. Maraqlı görsənir.. Dərindən nəfəs alıb dayanmışdım.. " Bəsdir boş-boş danışdın! Kəs səsini, axmaq!.." İç səsim tuğyan edirdi.. - Uşaq özünsən!.. Fəridə xüsusi pafosla danışıb əlimdən yapışmışdı.. Yavaşca əlimi yuxarı çəkməyimlə ayağa qalxıb mənə dəymişdi.. Bədənimi istilik basmışdı.. Mənim bu gecə ürəyim dayanmasa yaxşı idi.. Özümü ələ alıb danışmağa başlamışdım.. - Yemək yedə bir bu nədir?.. Külək vursa uçub gedəcəksən.. Öz səsim özümə yad gəlmişdi.. Keçib skamyada oturmuşduq.. - İndi danışacaqsan nə olub, ya səhərə qədər burdayıq?.. - Bir şikayətin var??.. - Yox.. Deyib, susmuşdum.. Belə möhtəşəm bir vəziyyətdən necə şikayətci ola bilərdim ki?!.. - Onda sual vermə.. Mənim yuxum gəlir.. Əsnəyərək başını çiynimə qoyub gözlərini yummuşdu.. Bir az sonra deyəsən, artıq yuxuya getmişdi.. Bir neçə dəfə yavaşca " Baş bəlası" deyib, səsləsəmdə məni eşidən yox idi.. Həzin küləyin vuraraq dağıtdığı saçları sinəmə səpələnmişdi.. Ağır-ağır alıb verdiyi nəfəsi boyun-boğazıma dəydikcə halım dəyişirdi.. Nə ilə sınanırdım, Allahım?!.. Bu nəyin sınağı idi?!.. Acgözlüklə havanı ciyərlərimə çəkib tez-tez nəfəs alıb-verərək sakitləşməyə çalışırdım.. Hər şeyi, hamını cəhənnəmə göndərərək qollarımla Fəridəni möhkəmcə qucaqlayıb, mən də başımı onun başının üstündən söykəyərək gözlərimi yummuşdum.. Fəridənin nəyə görə ağladığı bir müddət beynimi didib mənə rahatlıq vermirdi.. Az sonra ağırlaşan göz qapaqlarım sonun da qaranlığa qərq olunmuşdu.. Qaranlıq quyunun dibindən gələnən musiqi səsi getdikcə artırdı.. Nəhayət gözlərimi açmışdım.. Fəridə yuxulu-yuxulu çantasını eşələyib telefonunu axtarırdı.. Ayağa qalxmaq istəsəm də quruyan belim buna imkan verməmişdi.. Çətinliklə özümü düzəldib ayağa qalxaraq yüngül idman hərəkətləri edərək bədənimin keyini açmağa çalışırdım.. - Hiiii,