EVLƏN MƏNİMLƏ!...

Bölüm-7

"Aşağıda liftin qarşısındayam.. Gəl.." Mesaj hələ getməmişdi ki, liftin qapısı açılaraq Fəridə gəlmişdi.. Fəridə mesajı oxuyaraq mənə baxmışdı.. - Gəlmişkən evə də gələydin.. - Dəvət varsa geri çevirmərəm.. - Həə, istəyirsən gecənin bu vaxtı bizdə olmağının səbəbini də dayına özün izah edərsən.. - Vallah mənim üçün hava xoş.. Deyəcəm qızın çağırıb gəlmişəm.. - Hahaha.. Çox gülməlisən.. Bir ara yadıma salarsan ürəkdən gülərəm.. Həm sən xəstəsən burda nə işin var?.. Maşında otur gözlədə!.. Gecənin bu vaxtı kimsə görsə nə düşünər?!.. - Mesaj hələ getməmiş nə bildin ki, burdayam? - Sən həmişə gəlib orda dayanırsan aa.. Axı sevdiyin qız bu tərəflərdə yaşayır.. Mən də səni görürəm.. İndi də gördüm gəlmisən tez gəldim.. Mənim bu qıza söz çatdırmağım qeyri-mümkün idi.. - Hər nəysə!.. Gəl düş qarşıma gedək görək nə məsələdir.. Açarı buraraq maşını işə salmışdım.. - Hara gedirik?.. Gözlərini böyüdərək mənə baxırdı.. - Qorxma səni qaçırtmıram.. Danışa biləcəyimiz bir yerə gedirik.. - Dayın bilsə ki, bu vaxtı evdə yoxam məni övladlıqdan silər.. - Hələ sən qorxursan bu qədər özbaşınasan gör qorxmasan nələr olar.. - Sür, Ümid, sür! Danışma! "" "" "" " Bulvara gəlib dənizin kənarında əyləşmişdik.. Dalğaların ard-arda sürətlə gəlib qayalara çırpılması insanın ruhunu oxşayırdı.. Fəridə yerdə əyləşmişdi.. Bura gələrkən ağacdan qırdığı kiçik budağın yarpaqlarını təmizləyib indi də onunla yerdəki kiçik daşlarla oynayırdı.. Vaxtı ötürmək üçün mən də yerdəki xırda daşları aramla dənizə doğru atırdım.. İlk öncə Fəridənin danışmasını istəyirdim.. - Nə yaxşı ki, məni bura gətirdin.. Bir az özümə gəldim.. Çox sağ ol.. Fəridənin səsini eşidib əlimdəki daşların hamısını dənizə ataraq gəlib başının üstündə dayanaraq əlimi ona doğru uzatmışdım.. Başını yuxarı qaldırıb uzun barmaqları ilə saçlarını xüsusi əda ilə arxaya doğru daraqlayıb qulaqlarının ardına keçirmişdi.. Bu hərəkət ona o qədər yaraşırdı ki.. Çox şirin görsənirdi.. İstəmsizcə dodaqlarım qaçmışdı..