elə!.. Mən çox yaxşı bilirəm sənin qarnının sancısı nədir!.. Ancaq sən o boş beynindəki xəyallarını heç yuxunda da görə bilmərsən!.. Anam cəllad kimi başımın üstündə dayanmışdı.. Əsəblə telefonu götürüb Həsənə zəng etmişdim.. " İndi sən görərsən, ana!.. Onsuz da canımı boğazıma yığmısınız!..".. - Alo!.. Nə var, Həsən!..Nədir?!.. Nə istəyirsən?!.. -...... - Canıma azzar olub!.. Bundan artıq nə olsun?!!.. Daha nə olmalıdır?!.. Lənətə gələsən səni!.. Qarşıma çıxdığın günə lənət!.. Ürəyimdəki bütün sözləri bir nəfəsə deyib telefonu yerə çırpmışdım.. Telefonun yerə deyib çıxartdığı səslə anamın üzümə çırpdığı şillənin səsi bir-birinə qarışmışdı.. Şillə o qədər zərblə çırpılmışdı ki, gözlərimin qarşısına qaranlıq çökmüşdü. Ağzıma dolan qaynar mayedən dodağımın partlayaraq qanadığı aydın idi..Özümə gəlməmiş anam saçlarımı əlinə dolayıb otağım uzunu məni sürüməyə başladı.. Hər şey bir saniyənin içində olduğu üçün özümü müdafiə edə bilmirdim.. Ard-arda başıma, üz-gözümə dəyən yumruqlar, şillələr bütün bədənimi keyləşdirmişdi.. Köməyimə isə qapının zəngi yetişmişdi.. Həsən israrla zəngi basır, qapını az qala qıracağmış kimi yumruqlayırdı.. - Mənə bax Fəridə!.. İnan ki, öldürərəm səni!.. Bu toy olacaq!.. Sən Həsənə ərə gedəcəksən!.. Vəssalam!.. Şəhadət barmağını gicgahıma döyəcləyərək: - Boş beynindəki xam xəyalları yadından çıxart!.. Özündən oyun çıxarma!.. Bir heç kimi anam məni xalçanın üstünə ataraq qapını çırpıb otaqdan çıxmışdı.. Saniyələr, dəqiqələr, saatlar ötürdü.. Mən isə tək-tənha xalçanın üstündə ağzı-burnu qan içində meyid kimi uzanmışdım... Anam Həsənə nə deyib yollamışdı heç bir fikrim yox idi.. Çox təssüf ki, dünyaya gələrkən valideynlərimizi özümüz seçmək hüququndan məhrumuq..Ta körpəlikdən bu günə qədər anamdan ancaq şiddət görmüşəm.. Təhqir və şiddət!.. Mənim düşüncələrim isə heç kimə maraqlı olmayıb.. Atam istədiyi universitetə daxil olmuşam..Atam istədiyi peşəni oxuyuram.. Çox guman ki, işləməyimə də icazə verilməyəcək.. Hal-hazırda atam və anam