m istədiyi oğlana da ərə getməyə məcburam.. Mənin həyatım ailəm üçün idarə edə biləcəkləri bir oyun idi.. Bu günə qədər öz iradəmlə etdiyim tək şey Ümidi sevmək idi.. Ola bilər ki, sehv edirdim.. Ürəyə söz keçirmək olmur nə etmək olar?!.. Tək çarəm Ümid idi.. Düşünürdüm bəlkə o da məni sevər və biz xoşbəxt olarıq.. Ancaq deyəsən tək istəyim də ürəyimin bir küncündə gizli qalmağa məhkumdur.. Mən artıq buna öyrəşmişəm.. Nəhayət anam insafa gəlib yanıma gəlmişdi.. Əyilərək saçlarıma sığal çəkmək istəsə də başımı geriyə doğru çəkmişdim.. - Toxunma mənə!.. - Məni sən məcbur edirsən, Fəridə!.. Dur indi hazırlaş Həsən ardınca gəlir... Güclə ayağa qalxıb təəssüflə anamın gözlərinə baxdım.. - Mən heç vaxt sənin kimi ana olmayacam.. Səni heç vaxt bağışlamayacam!.. Bu qapıdan bir heç kimi çıxdığım gün bir də əsla bu qapıya addımımı atmayacam!.. Məni vurmaq üçün əlini qaldırsa da, vurmamışdı.. - Hazırlaş!.. Həsən gəlir.. Qapını çırparaq otaqdan çıxmışdı.. "" "" "" Bütün gün üzümdə gülümsəmə ilə gəzmişdim.. Gözümü saatdan çəkə bilmirdim.. Anamla atamın dəstəyi məndə yeni ümidlər yaratmışdı.. İnanırdım ki, hər şey yaxşı olacaq.. Tez-tez işlərimi həll edib təhvil verərək Fəridəyə getmək üçün tələsirdim.. Nəhayət pencəyimi də götürərək ofisdən çıxmışdım.. Ürəyimin döyüntüsün qulaqlarımda hiss edirdim.. O qədər həyəcanlı və sevincli idim ki, mənfi heç bir rəyi ağlımdan belə keçirmirdim.. "" "" "" Həsənin "gəlmişəm" mesajından sonra ayaqqabılarımı da geyinərək evdən çıxdım.. Yanından ötüb blokdan çıxmaq istəsəm də Həsən qolumdan tutaraq saxladı.. Əli ilə çənəmdən yapışıb başımı yuxarıya doğru qaldıraraq üzümə baxdı.. - Niyə tərslik edirsən axı?.. Səni necə sevdiyimi bilirsən.. Həsənin ani olaraq blok qapısına doğru baxdığını görsəm də mənim baxmağıma imkan vermədən qolunu belimə keçirərək məni özünə doğru çəkib dodaqlarıma yapışmışdı.. Elə bərk tutmuşdu ki, məni hərəkət edə bilmirdim.. Nəhayət var gücümlə itələmişdim.. Vurmaq istəsəm də elimi göydə tutub saxlamışdı.. - Ağlını