ə girmişdi.. Demək olar ki, bir-birmizin üzünü görmürdük..
Sonralar nə qədər təkid etsəm də Rüfət uşağın tələfinə razı olmamışdı.. 7 ayımızı geridə qoymuşduq.. Zamanla bu uşağı sevərəm düşünsəm də günü-gündən nifrətim daha çox artırdı.. Qarnım hər böyüdükcə "o" nu xatırladırdı mənə.. Bu müddət ərzində Rüfət bir dəfə belə olsa mənə toxunmamışdı.. Bizim evliliyimiz yalnız kağız üzərində idi.. Biz həyatımızı belə təsəvvür etməmişdik.. Bətnimdə böyüyən bu uşağı maneyə kimi görürdüm.. Bu uşaq mənim ən gözəl illərimi əlimdən almışdı..
9 ay sonra qızım dünyaya göz açmışdı.. Hər kəsi uşaq yarımçıq olub deyərək aldatmışdıq..
Adını Rüfət özü qoymuşdu.. "Fəridə"..
Rüfət Fəridəni o qədər çox sevirdi ki.. Ona elə ürəkdən "qızım" deyirdi ki, bəzən ata-bala onların sevgisini qısqanırdım..
Fəridə 3 aylıq olanda Rüfət məni qadını etmişdi.. Biz artıq tamamlanmışdıq.. Ancaq yenə də nəsə çatmırdı.. Mən həyatımda baş verən bu hadisəni, bu uşağı qəbul edə bilmirdim..
Bəlkə Rüfətdən uşağım olsa düzələrəm düşünsəm də, burda da həyat bizi sınamışdı..
İllər sonra həkimə getmişdik.. Rüfətin ata olma şansı demək olar ki, yox idi..

- Şahnaz, bu danışıq mənim üçün çox çətindir.. Səni nə qədər çox sevdiyimi bilirsən.. Amma yenə də təkrar ana olmaq sənin haqqındır.. Əgər boşanmaq istəsən mən sənə qarşı çıxmaram.. Qərar sənindir.. Amma Fəridəmi, qızımı məndən ayırma.. Mən artıq Fəridəsiz nəfəs ala bilmərəm..
Ağlayaraq Rüfəti qucaqlayıb başımı köksünə sıxmışdım..
- Niyə hələ də başa düşməmisən, Rüfət.. Mənə sən lazımsan başqa heç kim.. Sən olmadığın yerdə mən xoşbəxt ola bilmərəm..

Rüfət əsgər yoldaşını tapmışdı burda.. Atasının şirkəti var idi.. Rüfəti də gətirmişdi yanına.. İşlərimiz yaxşı gedirdi.. Evimiz, maşınımız hər şeyimiz var idi.. Bir tək xoşbəxtlikdən başqa..
Rüfət ata ola bilmədiyi üçün aqresiv, əsəbi olmuşdu.. Mənim Fəridəni qəbul etməməyim, onunla yaxşı davranmamağım davalarımızın duzu-bibəri idi..
Bəzi günlər Rüfət Fəridəni götürərək səhər evdən çıxardılar axşam