yox!.. Sənin gördüyün işin .......!.. Telefonu söndürüb əsəblə döşəməyə çırpdım.. Daha artıq ürək bulantımı saxlaya bilməyib özümü hamama güclə çatdırdım.. Mədəmdə nə var, nə yox hamısı özünü çölə atmışdı.. Halsız şəkildə divara söykənərək leş düşmüş bədənimi aşağıya doğru sürüşdürdüm.. Asta-asta başımı divara vurub məchul bir nöqtəyə baxırdım.. Elə bilirdim bu gün hər şeyi unudacam.. Dünən ki, günə nisbətən daha yaxşı olacam amma yanılmışam.. Bu gün canım iki qat yanırdı.. Əzab çəkirdim.. Mən Fəridəyə, ona olan sevgimə, bizə xəyanət etmişdim.. Ürəyimdə izah edə bilmədiyim ağırlıq var idi.. Vicdan əzabı məni əzdikcə əzirdi.. "" "" "" " Həsən- Məncə bu restoran yaxşıdır.. Elə bura olsun.. Hə, gözəlim?.. Sən necə fikirləşirsən?.. Həsən əlini belimə keçirdərək məni özünə sıxdı.. - Mənim üçün bir fərqi yoxdur!.. Səsimi sakit tutmağa çalışsam da elə də alınmamışdı.. - Yaxşı.. Onda bura olsun.. Mən çox bəyəndim.. Güclə Həsənin əlini belimdən itələyərək ondan önə düşüb maşının yanına gedərək onu gözləməyə başladım.. Fikirlərim məni 20 gün əvvələ aparmışdı.. Çox düşündükdən sonra çıxış yolunu ölümdə görmüşdüm.. Çarpayımda bardaş qurub oturaraq neçə qutu dərmanı qarşıma tökmüşdüm.. Onsuz da ölüb getsəm belə heç kimin vecinə də olmayacaqdı.. Əksinə, bəlkə də insanların canı dincələrdi.. Nədənsə həmişə özümü artıq biri kimi görmüşəm.. Bir-bir dərmanları qəbul edirdim.. Gözümdən axan damlalar dayanmırdı.. Nə üçün idi?.. Kim üçün idi bu göz yaşları?!.. Ümidi bir daha görə bilməməyin kədəri idi ya ölmək istəməyib də yaşamaq istəməyin?.. Ya məni bu həyatda sevən tək insan olan atama görə idi qorxularım?.. Bilmirdim... 5-ci dərmanı içəndə anam qapını açaraq otağa daxil olmuşdu.. İlk öncə donub yerində qalaraq gözlərini əlimdəki dərmana və simama dikmişdi.. Gülümsəyərək anama baxmışdım.. - Bax, anam, illər öncə sənin edə bilmədiyini edirəm.. Bəlkə innən belə rahat bir həyat yaşaya bilərsən.. Bağışla ki, uzun illər xoşbəxtliyini əllərindən almışam.. Mən əgər bilsəydim sən məni