yanağımdan çimdik alıb maşının qapısını açdı.. Hirslə əlimi yanağıma çəkib keçib oturmuşdum.. Nə zaman gəlmişdi heç hiss etməmişdim.. Etdiyim hərəkət Həsəni qıcıqlandırmışdı.. Maşına əyləşib hirslə ruldan yapışdı.. - 10 gün sonra nə edəcəksən çox maraqlıdır.. Ancaq onu deyim ki, yatağımda olduqdan sonra nə etsən də heç bir faydası olmayacaq.. Bədənin əbədi olaraq mənim olacaq.. Üzündəki iyrənc gülüş bütün əsəblərimi tarıma çəkmişdi.. Hikkəmdən qovrulurdum.. Dilimi dinc saxlaya bilməmişdim.. - Əsas odur ürəyim, ruhum həmişə Ümidə aid olacaq!.. Əsəb pozucu bir gülüşlə gülərək gözlərimi simasında gəzdirdim.. Rənginin necə boğulduğunu izləmək mənə xüsusi zövq verirdi.. Son zamanlar heç belə əylənməmişdim.. Həsənin üzümə vurduğu şillə ve dediyi iyrənc söz belə keyfimi pozmamışdı.. Əsas odur onun keyfini zibil etmişdim!.. "" "" "" " Otağımda dayanmadan var-gəl edib fikirləşirdim.. Nə qədər özümü bu fikirlərdən uzaq etsəm də, Həsən düz deyirdi.. Sadəcə 10 gün qalmışdı toya və mən məcbur onun olmalı idim.. Düşüncəsi belə ürəyimi bulandırırdı.. Lənət şeytana!.. Bütün əsəblərim pozulmuşdu!.. Bir çıxış yolu olmalı idi.. Mütləq olmalı idi... "" "" "" Başımı qaldırıb çox mərtəbəli binaya baxdım.. Gecə yatmayıb səhərə qədər düşünmüşdüm.. Anamın onsuz da vecinə deyildim.. Atam isə mənim xoşbəxtliyimi istəyən yeganə adamdır.. Bəlkə də nişanı qaytaraq desəm razı olar amma anam dediyindən dönməyib məqsədinə çatmaq üçün hər şeyi edəcək bilirəm.. Ən əsası isə Həsən məndən əl çəkməyəcək... Etmək istədiyim bu hərəkət ən çox atama haqsızlıq olacaq amma inanıram ki, mənim xoşbəxt olmağım onun bu məyusluğunu tezliklə yaddan çıxaracaq.. Bərk-bərk çantamın qulpundan yapışıb binaya daxil oldum.. Qeydiyyat şöbəsindəki qıza yaxınlaşaraq: - Salam, xanım.. Ümid bəyin otağı hansıdır deyə bilərsiniz zəhmət olmasa?.. Quliyev Ümid.. - Salam.. İkinci mərtəbə pillələri çıxan kimi soldan birinci qapı.. 205-ci otaq.. - Təşəkkür edirəm... - Buyurun.. Ayağımı sürüyərək güclə gedirdim.. Ürəyim az qalırdı