EVLƏN MƏNİMLƏ!...

Bölüm-11

Əlini divara söykəyərək qan-tər içində nəfəsini nizama salamağa çalışırdı.. Əsəblə dayanmadan zəngi basırdı.. Bir neçə saniyə sonra qapı açıldı.. Çantasını hirslə yerə tullayıb gödəkcəsinin sepinə əl atdı.. Nəhayət üstündə olan bütün lazımsız şeylərdən qurtulub rahat nəfəs alaraq anasının suallarını cavabsız qoyub otağına girərək qapını möhkəm çırpdı.. - Həsən.. Həsən.. Dodağının altında bir neçə dəfə eyni adı pıçıldayaraq az əvvəl Həsənin əsəblə yolduğu saçına əl atdı.. Saç dibləri hələ də göynəyirdi.. Bunun cavabını verəcəksən, əclaf!.. Sən hələ Fəridəni yaxşı tanımırsan!.. Mənə əl qaldırmaq nə deməkdir görəcəksən!.. Lənətə gəlmiş!... "" "" "" " Ümid... Həyatım çovğunlu qışdan ibarət idi.. Saralıb-solaraq hər budaqdan düşən yarpaq kimi həyatımdan günlər sovrulub gedirdi.. Artıq uzun zaman idi Fəridəni görmürdüm.. Yaxınına gedib saatlarca onu pəncərəsindən də izləmirdim artıq.. Bu düzgün deyildi.. Onu tamamilə yaddaşımdan silməli idim... O, artiq başqasına aid idi.. Onun haqqında dayanmadan düşünmək mənə yaraşmazdı.. Qulaqlarımı kar, gözlərimi kor, ürəyimi isə ömürlük iflic etməli idim... "" "" "" Dayanmadan çalan telefon zəngi bütün əsəblərimi tarıma çəkmişdi... Səs kəsildi.. Gözlərim yumulu olsa da beynim artıq oyanmışdı.. Bazar günü hansı mərdimazar idi axı bu!?.. Deyinərək telefonu əlimi götürdüm.. 8:32!.. Dilimdəki söyüşü Fatehin ünvanına havaya səsli buraxaraq yerimdə dikəldim.. İndi mən ona zəng edirəm.. Bir-iki-üç.. Zəng açıldı.. Ona danışmağa imkan vermədən bir nəçə yağlı söyüşlərimlə onu bəzəyirəm!.. O isə əvəzində gur səsi ilə ürəkdən gülüb qulaq pərlərimi zədələməklə məşğuldur.. Dünən gecə içginin verdiyi təsirin nəticəsi olaraq başım qazan kimidir.. Az qalır ki, partlasın.. Fatehin səsi isə, zəhrimara qalsın, lap duz-bibər oldu!.. Üzümü turşudub barmaqlarımla gicgahımı sıxıram.. Ağrı dözülməzdir.. Ürəyim bulanır!.. - Hey!.. Özünə gələ bildin?.. Ya hələ də dünən gecənin təsirindəsən?!.. Gözlərimi qıyıb dünən gecəni