EVLƏN MƏNİMLƏ!...

Bölüm-12

Fateh - Dəqiq deyirəm ki, sənin ağlın işləmir!.. Ümumiyyətlə sən də heç ağıl deyilən bir şey yoxdur!.. - Bəsdir!.. Səni bura çağırmamışam ki, boş-boş danışasan!.. Nə edə bilərəm axı?!.. Mənə deyir ki, məni qaçırt evlənək sonra da boşanarıq!.. Hələ iki daşın arasında vaxt tapıb mənə iynəsini də batırır balaca kaktus!.. "Sevdiyin qızın xəbəri olmaz, olsa mən vəziyyəti açıqlayaram!.."..- Vur çatlasında adamın damarına da basır hələ!.. - Siz ikiniz də bir-birinizi bir-birinizdən xəbərsiz sevirsiniz.. Sonra Fateh dedi deyəsiniz.. Bir az da çox naz edin axırda o başqasının xanımı, sən də başqasının yoldaşı olacaqsan.. Ondan sonra dincələrsiniz bəlkə.. Ümid oturduğu yerdən qalxaraq əli ilə üstünü çırpıb tozunu təmizlədi.. - Səni çağırıb dərdini danışandadır günah.. Məni sevir... Yox bir dəvə.. Nə isə gedirəm mən.. Sənə baş qoşsam xam xəyallardan göylərdə uçaram.. - Qaç.. Qaç reallıqdan.. Qəbul etmək ağır oturacaq çünki.. Boş başına "dang" edəndə görüm nə edəcəksən... Fateh Ümidin arxası ilə deyinib ucadan "axmaq" da qışqıraraq maşınına tərəf getdi.. Ümid maşının qapısını açsa da otura bilmirdi.. Qapıya söykənib qalmışdı.. Gözləri yumulu "yox", "yox" deyə-deyə əsəblə ayağını yelləyirdi.. Maşına əyləşib sürətlə oradan uzaqlaşdı.. Fateh onun ağlını tamam qarışdırmışdı.. "" "" "" Fəridə iki gün idi özünü otağına bağlamışdı.. Şon bir şans, son bir ümidi var idisə də Ümid hamısını məhv etmişdi.. O ele güclü biri deyildi ki, tək başına qaçıb gedib bu qədər insanlarla baş edə biləydi.. Bıçaq sümüyə dirənmişdi artıq.. Deyəsən, Həsənə ərə getməkdən başqa çarəsi yox idi.. Gedəcəkdi də.. Ümidin acığına Həsənlə ailə quracaqdı.. Əsəblə çarpayısında oturaqlı vəziyyəti aldı.. Deməli, ağıllı olum Həsənə ərə gedim hə?.. Lənətə gəlmiş axmaq Ümid!.. Gedəcəm!.. Heç narahat olma!.. Gedəcəm sən də dincələrsən!.. Ürəyi bulanırdı... İki gündür normal heç nə yemirdi.. Qapını yavaşca açıb dəhlizə göz gəzdirdi.. Anası ilə danışmırdı və onunla qarşılaşmaq