sözün var de və çıx get harda olsa Həsəngil çatarlar indi.. - Rüfət sənə əsl ata olub nə deməkdir?!.. Dayım sənə əsl ata olub nə deməkdir?!.. - Ümid, inan ki, bu dəqiqə bu söhbətin heç yeri deyil.. Sən eşitməməli olduğun bir şeyi eşitdin.. Heç kimə heç nə demə.. Sonra danışarıq.. Söz verirəm sonra hər şeyi sənə danışacam indi isə get.. Kimsə səni burda görsə mənim başım bəlaya girəcək.. Ümid gözlərini yumub barmaqları ilə gicgahını sıxdı.. Bezginliklə tutduğu nəfəsini buraxıb Fəridəyə baxdı.. - Yaxşı, sonra danışarıq.. Onsuz da danışmaq üçün zamanımız çox olacaq.. İndi isə şəxsiyyət vəsiqəni götür və birlikdə bu pəncərədən çıxıb gedirik.. - Nə??!.. Eşitdiklərimə inana bilmirdim.. Ümid gəlmişdi.. Məni xilas etmək üçün.. Amma çox gecikmişdi.. Həm də çox.. - Niyə belə tez?.. Niyə belə tez, Allahın cəzası?!.. Qonaqların çoxu gəlib!.. Həsəngil yolda!.. Hələ mənim vəziyyətimə!.. Əsəblə əlimi gəlinliyimə çəkmişdim.. Bu halda hara gəlim mən?!.. Atama nə cavab verərəm sonra?.. Onun üzünə necə baxaram sonra?!.. Lazım deyil!.. Köməyin başına dəysin!.. Getmirəm səninlə!.. - Fəridə bağışla.. Bilirəm çox gecikdim.. Mənim üçün çox çətindir, çox.. Amma göz görə - görə səni onun insafına tərk edə bilmədim.. Və uzatmağın, gecikməyin yeri deyil.. Ya xoşluqla burdan çıxıb gedək, ya da çiynimə atım səni qapıdan, hamının içindən keçib aparım... Özün qərar ver.. Yaxşı... Yaxşı.. Bəsdir yalvardın.. İndi gəlirəm amma belə gec gəlməyini burnundan gətirəcəm.. Ümid gülümsəyərək Fəridəyə baxırdı.. - Sən onsuz da mənim başıma bəla gəlmisən.. - Nədir?.. Bəlkə şikayətin var?!.. - Yox, qətiyyən.. Əksinə, mən bundan zövq alıram.. - Hım,, ımm,, mımm.. Siqnal.. Siqnal səsi.. Gəlirlər.. - Tez ol, Fəridə, tez ol!... Şəxsiyyət vəsiqəni götür!.. - Bəs atam?.. Fəridə gözləri dolaraq Ümidə baxdı.. - Əminəm ki, dayım bizi bağışlayacaq.. Bizi bağışlamağı üçün hər şeyi edəcəm.. Gəl indi Fəridə qurban olum tez ol indi camaat qapıya dayanacaq.. - Dayan.. Dayan bir dəqiqə.. - Nə edirsən?.. Tez ol!.. - Gözlə!..