ə zaman Həsənin üstünə hücum çəkdi.. - Sən kimə hədə - qorxu gəlirsən, əclaf?!. Həsən ağzındakı qanı tüpürərək Ümidə baxdı.. - Ona sən kömək etmisən!.. Onu sən qaçırmısan!.. Bunun cavabın verəcəksən!.. Verəcəksiniz!.. İkinizdə!.. Otağa yayılan səs ilə hər kəs susmuşdu... Rüfət bəyin Şahnaz xanıma vurduğu şillə qulaqları kar etmişdi.. - Səndən dəfələrlə soruşdum mən, Şahnaz!.. Fəridə bu işə razıdırmı?!.. Səni heç vaxt bağışlamıyacam!.. Çox heyf!.. İtirdiyim illərimə heyf!.. - Ümid!.. - Hə, dayı.. Rüfət bəy əlini ürəyinə sıxıb əli ilə Ümidi çağırdı.. - Mənə Fəridəni tap.. O mənim hər şeyimdir.. Tap onu.. Tək qoyma onu.. - Dayı, sakitləş.. Narahat olma.. Tapacam.. Söz verirəm.. Ümid arxaya çönərək qışqırmağa başladı: - Nə baxırsınız?!.. Hamınız çıxın gedin!.. Toy olmayacaq!.. Gülnaz xanım evi boşaltmışdı.. Şahnaz xanım evin bir küncündə qısılıb qalmışdı.. Rüfət bəy isə siqareti siqaretə calayırdı.. Güclə nəfəs alırdı.. Fəridəsiz dünya yox idi ona.. Fəridənin özünə qəsd edə biləcəyini düşündükcə dünya gözündə kiçilirdi... Vahid bəy gözünü Ümiddən çəkmirdi.. Ümid atasının baxışların hiss edib ona tərəf baxmırdı.. - Ümid, get Fəridəmi gətir.. Onu mənə sağlam şəkildə tap gətir.. Rüfət bəy ilk dəfə idi ki, başqaları yanında hönkürüb ağlayırdı.. Mənə Fəridəmi gətir.. Ümid dayısını qucaqlayaraq - Bağışla məni.. Əvvəldən Fəridəni tək qoyduğum üçün bağışla.. Fəridəni tam sağlam halda gətirəcəm sənə söz verirem.. Özünü ələ al.. Mən əminəm ki, o tam sağlamdır, yaxşıdır.. Fəridə özünə nəsə edəcək qədər aciz biri deyil... Çıxar beynindən bu fikirləri.. - Ana, su gətir.. Rüfət bəyin telefonuna mesaj gəlmişdi.. Mesaj Fəridədən idi.. Rüfət bəy tələsik mesajı açaraq oxumağa başladı: -" Heç bilmirəm nə yazım.. Bağışla deməyə üzüm yoxdur.. İllərdir mənə çəkdiyin əziyyəti heç etdim.. Sən dünyanın ən yaxşı atasısan.. Sən mənə möhtəşəm ata oldun, amma mən sənə yaxşı övlad ola bilmədim.. Səni hamının yanında başı aşağı etdim.. Bilirəm ki, üz - üzə gəlsək bunları sənə deyə bilməyəcəm.. Mən