"" EVLƏN MƏNİMLƏ!...

Bölüm-13

Ümid....

Otağımın qapısının açıldığını hiss edib gözlərimi yumdum.. Dünənə qədər gözlərimdə kədər var idi.. İndi isə həm sevinc, həm sabahın həyəcanı, həm də gələcəyin mənə vəd etdiyi Fəridəm ilə birgə olan xoşbəxtliyi var idi.. Düzdür Fəridə xanımın istəyinə görə evlənib sonra boşanmalı idik amma özünə gülürdü.. Çətini nikah masasına oturana qədərdir sonrası isə öz - özündən həll olunacaqdı.. İstəmirdim anam gözlərimdən bunları oxuya bilsin.. Sabah ki, hərəkətimdən sonra çox guman ki, hamı bizə qarşı olacaq, dayım pis vəziyyətdə qalacaq, bütün qohum - qonşu bizi qınayacaq ... Atam haqqında isə ümumiyyətlə düşünmək istəmirəm.. Yenicə pöhrələnmiş həyat eşqimi məhv etmək niyyətində deyiləm.. Olsun.. Hər şeyə razıyam.. Fəridəyə görə hər şeyə dəyər.. - Boş yerə gözlərini yumma, Ümid.. Səni mən dünyaya gətirmişəm.. Ovcumun içi kimi tanıyıram səni.. Sən bu qədər rahat biri deyilsən ki, saat 12 olmamış yatasan.. "Ah, anam...".. Gözlərimi açıb gülümsədim.. - Buyur, sultanım.. - Sabah toya gedəcəksən?.. - Niyə də yox?.. Əlbəttə gedəcəm.. - Amma mən istəmirəm sən gedəsən.. Özünə niyə bunu edirsən, Ümid?.. Qal evdə.. Deyərəm soyuqlayıb... Yerimdə oturaqlı vəziyyəti alıb anamın əllərin ovcuma alaraq öpdüm.. Narahat olma, sultanım.. Hər şey yaxşı olacaq.. Sənə söz verirəm.. - Amma.. - Sultanım, xahiş edirəm bağlayaq söhbəti.. Get yat mən də yatıram onsuz da.. Yanağından öpüb başımı yastığıma qoyaraq bir qolumu da gözümün üstünə qoydum.. Qapının səsindən başa düşdüm ki, anam artıq gedib.. Gözlərində mənə görə həm kədər, həm də Fəridə ilə vaxtında danışıb onu qaçırtmadığım üçün inciklik var idi.. Sabah günün sonunda bəlkə də ən çox anam sevinəcəkdi.. Gülümsədim.. Sabahı fikirləşdikcə həyəcandan özümə yer tapa bilmirdim.. Lənət şeytana!.. Yata bilmirdim.. Artıq saat 4 - ə işləyirdi.. Siqarəti və yandıranı götürüb eyvana çıxdım... Bir neçə dəqiqə sonra yan eyvanda atamı gördüm.. Heç nə demədən başını sağa - sola edərək otağına keçdi.. Ayrı