n vermirdi.. Evin qapısının açıldığını eşidib otaqdan çıxdı.. Ümid özünü divana ataraq qolunu başının üstünə atmışdı.. Asta addımlarla ona yaxınlaşıb dayandı.. Nəsə danışmaq istəsə də bilməsi nə desin, hardan başlasın.. - Çox baxma tez göz götürənəm.. Ümid qolunu qaldıraraq divanda oturdu.. - Deyəsən, gəlinliyini çox sevirsən deyə çıxarmaq yaddan çıxıb... - Bərk bağlıyıblar aça bilmədim.. - Deyirsen, mən açım?.. - Sənə nə olub?!.. Bu nə öküzlükdür?!.. Ümid əsəblə ayağa qalxıb Fəridəyə yaxınlaşdı.. Fəridənin nitqi tutulmuşdu qorxudan.. Ümid onun üzərinə getdikcə o da arxaya - arxaya gedirdi.. - Xəstədi ee, gəlmə!.. Fəridə beli divara söykənib dayandı.. - Nə istəyirsən məndən?.. Niyə elə baxırsan?!.. - Niyə onunla görüşməyə razılıq verdin, Fəridə?!.. Niyə ilk əvvəldən onu həyatına saldın?!.. Sənə lazım idi bu?.. Fəride qışqırıb hamısı sen görə oldu, səni əsəbləşdirmək üçün etdim demək istəsə də susdu.. Danışmadı heç nə.. - Niyə cavab vermirsən adama?.. - Əl çək məndən!.. Çıxıb gedərəm indi ürəyin yerinə gələr!.. Narahat olma heç kim də bilməz sənin məni qaçırdığını!.. Ağlamaq istəməsə də gözündə bir damla axaraq yanağına düşdü.. Əlinin tərsi ilə silib Ümidi kənara itələyərək gəlinliyinin ətəyindən tutub qaldıraraq getməyə başladı.. Ümid of'uldayaraq Fəridənin qolundan tutub saxladı.. - Sənə get deyən oldu?!.. Ağlına nə gəldi onu da edirsən ona görə də indi bu vəziyyətdəyik!.. Otur oturduğun yerdə!.. Ümidin qışqırığına Fəridə ağzına su alıb susdu.. Sakitcə keçib divanda oturdu.. Başın aşağı salaraq əllərin didməyə başladı.. Ümid yaşanan vəziyyətdən, əsəbdən, bu gün baş verənlərin stressindən bir yerdə dayana bilmirdi.. Otaqda o başa - bu başa gedərək özünü sakitləşdirməyə çalışırdı... Fəridə- Aaaaa!.. Bəsdir!.. Bir yerdə dayan!.. Bayaqdan get - gəl başım ağrıdı!.. Ümid - Necə belə rahatsan hələ də inana bilmirəm.. Etdiyimiz hərəkətin nə qədər yalnış olduğunu dərk edirsən?!.. Səni toy günündə üzərində gəlinliklə qaçırmışam!..Qaçmaq üçün gərək bu günü gözləyərdik?!..