Dayım mənim belimi qıracaq!.. O boyda kişiyə dayanmadan nə qədər yalan danışmışam xəbərin var?!.. Offf, Fəridə, offf! Esəblə qışqır - bağır salaraq danışsam da Feridənin səsinin kəsildiyini hiss edib nəhayət bir yerdə dayanmışdım.. Yatıb-yatıb toy günü gedib qızı qaçıran mən indi də özümə olan hirsimi Feridədən çıxırdım.. Dərindən nəfəs alaraq əllərimlə üzümü aşağı - yuxarı çəkib əsəblə saclarımın arasından keçirmişdim.. Sakitləşməyə ehtiyacım var idi.. Yarım saat olardı ki, Fəridə ilə üz-üzə əyləşsəm də fikrimi cəmləyə bilmirdim.. Uşaq kimi dayanmadan ayaqlarını silkələməsi olan qalan əsəbimidə tarıma çəkmişdi.. - Sən sakit dayana bilmirsən?!.. - Eee!.. Bəsdir də!.. Nə bagırırsan axı?!.. Gör neçe saatdır bu geyimdəyəm!.. Tualetim var axı mən yazıq nə edim?!... Son sözünü sıxılaraq deyib başını aşağı salaraq dodaqlarini büzmusdu.. İlahi, bu ki, lap uşaqdır! Gülmək məni tutsa da səsimi ciddi tutmağa çalışaraq - Qalx, qalx gedək səni soyundurum- deməyimlə əsəblə əlinin altındakı divanın kiçik yastığını üstümə atmışdı.. - Sən lap ağ etdin!.. Çıxıb gedəcəm bu dəqiqə!.. Stula söykənərək gülümsəyib onu başdan ayağa süzdüm.. "Mənim yabani gülüm" - beynimden bu sözlər keçsə də - - hara?! Deyə sual etdim.. Əsəblə ayaqların yerə vurub - Cəhənnəmə!.. Başını aşağı salaraq dodaqlarını dişləri arasına alıb sıxmağa başlamışdı.. Zibil!.. Elə bil qəsdlə edirdi!.. Cin kimi her şeyi göydə tutan bu gözəl niyə mənim onu həqiqətən sevdiyimi görmürdü?!.. Bəlkə də mən sevgimi göstərməyi bacarmamışdım.. Olsun!.. Artıq o mənimdir və bizim qarşımızda uzun bir həyat yolu var.. Gülümsediyimi görüb əsəblə mənə baxmışdı.. - Nə var?! Nəyə gülürsən?! - İndi qanayacaqlar- deyə, dodaqlarını işarə ilə göstərmişdim.. - Bir şey olmaz!.. - Elə etmə dedim!.. Oo, deyəsən səsim sərt çıxmışdı.. Amma bu ki, Fəridə idi. Heç söz altda qalardı?!.. Əlbəttə ki, yox!.. Qaşların qaldıraraq əsəblə mənə baxırdı - Başa düşmədim?! Sənə nə var?!.. - "Axı mən də onları dişləmək istəyirəm!" Üzümə çırpılan şillə