İrana dönməyə məcbur etdi. Sonuncu Rusiya-İran müharibəsinin bitməsi ilə 1828-ci
ildə Türkmənçay müqaviləsi imzalandı, bu sənədə əsasən, Azərbaycan Araz çayı vasitəsilə Rusiya ilə İran
arasında bölündü. Müqavilə rəsmən torpaqların, o cümlədən Bakının Rusiya tərəfindən işğalını təsdiqlədi. Bu,
milli faciə idi, amma müqavilə bölgədə müharibələrin bitməsinə və onun gələcək inkişafına yardım göstərdi.
Bu zaman Bakının sərhədləri qala divarları ilə əhatə olunmuş İçəri Şəhərlə məhdudlaşırdı, burada üç yüz ev
və üç min sakin vardı. Yalnız Rusiya-İran müharibəsindən sonra şəhər tədricən böyüməyə başladı.
Rusiya Bakı xanlığını ələ keçirildikdən sonra Bakı xanının əmlakı və onun mülkü müsadirə olundu.
Azərbaycanda hərbi-inzibati idarəetmə tətbiq edildi: xanlıqlar əyalət və mahallara bölündü. Onlara çar zabitləri
olan komendantlar rəhbərlik edirdilər. 1841-ci il yanvarın 1-dən qüvvəyə minən qanuna görə, komendant üsul-
idarəsi ləğv olundu və ümumilikdə Zaqafqaziyada Ümumrusiyadakına bənzər idarəetmə sistemi tətbiq edirdi.
Bakı şəhəri Kaspi vilayətinin Bakı uyezdinin mərkəzi oldu. 1846-cı ildə Qafqazda canişinliyin təsdiq olunması
ilə ölkə yeni inzibati-ərazilərə
bölündü. Bu bölgüyə əsasən,
Bakı uyezdi yeni yaranmış
Şamaxı quberniyasının tərkibinə
daxil edildi.
Şamaxıda baş verən
dağıdıcı zəlzələdən sonra, 1859-
cu ildə mərkəz Bakıya
köçürüldü və quberniya Bakı
quberniyası adlanmağa başladı.
Şəhərdə dövlət müəssisələri
yarandı. Nəticədə, Bakı
inkişafın keyfiyyətcə yeni
mərhələsinə qədəm qoydu və XIX əsrin ikinci yarısında öz sosial-iqtisadi göstəricilərinə görə Azərbaycanın
digər şəhərləri arasında birinci yerə keçdi.
Şəhərin inkişafında neft hasilatı mühüm əhəmiyyət kəsb
edirdi. Rusiyanın iqtisadiyyatının neftə ehtiyacı artmışdı. Bakı
Rusiya sənayesinin inkişafına cəlb olunmuşdu. Neft
quyularına nəzarət edən çar hökuməti ilkin dövrlərdə onları
müəyyən müddətə ayrı-ayrı şəxslərə icarəyə verirdi. Amma
artıq 60-cı