oxutdurdu.
Səlcuqların aramsız basqınları XI əsrin ortalarında Şəddadi hökmdarı
III Fəzlun göstərilən müqavimətin yetərsiz olduğunu görərək gec də olsa
təslim olmağa qərar verdi və münasib bir şəraiti gözləyərək yenidən
hakimiyyətə gəldi. 1086-cı ildə Səlcuq hökmdarı Məlik şah (1072-1092) öz
ordu başçısını, Buğanı Gəncəyə göndərdi. Yerli camaatın güclü
müqavimətinə baxmayaraq Səlcuqlar şəhərin zəbtinə nail oldular. Döyüşdə Gəncə hökmdarı III Fəzlunu əsir
götürdülər və bununla da 100 ildən artıq hakimiyyətdə olan Şəddadilər sülaləsinin hökmranlığına son verildi.
Məlik şah Gəncə hakimi kimi öz oğlu olan Qiyas əd-din Taparı təyin etdi. Qiyas əd-din Məhəmməd Tapar
(1105-1117) sultan seçildikdən sonra belə Gəncənin Səlcuq hökmdarı olaraq qaldı.
XII əsrin birinci yarısında Gəncə bir neçə dəfə gürcülərin basqınlarına məruz qalmış, buna cavab olaraq
Səlcuq ordusu Gürcüstana soxularaq oraları talan etmişdir.
Gəncə ilə əlaqəli digər bir hadisə isə bu dövrlərdə(25 Sentyabr 1139-cu
ildə) burda baş vermiş güclü zəlzələdir. Kirakos Gandzaketsi yazırdı
“Dağların başını bulud və duman bürümüşdü və Gəncə qorxulu, dəhşətli
zəlzələyə qərq olmuşdu. Gəncə dağılmışdı və...”. Zəlzələnin nəticəsi olaraq
Kəpəz dağı uçmuş və dağın ətəyindən keçən çayın qarşısını kəsərək
hamımızın yaxşı bildiyi bir gölün yaranmasıyla nəticələndi. Bu, Göy göl idi.
Hal-hazırda bu göl mövcud olmasıyla bərabər Azərbaycanın ən mənzərəli ,
gözəl təbiətli məkanlarından biri kimi tanınır. Lakin müəllif bu zəlzələ nəticəsində yaranmış öz gözəlliyi və valehediciliyi ilə seçilən digər gölləri - Maral göl, Ceyran göl, Ördək göl,
Zalugölü, Ağgöl, Qaragöl, Şamlıgöl kimi təbiətimizin inciləri olan bu gölləri qeyd etməyi unutmuşdur.
Şəhərin məruz qaldığı dağıntılar səbəbiylə zəiflədiyi bir dövrdə qonşu Gürcü feodalları fürsətdən istifadə
edərək bura basqınlar etmiş və Gəncəni çapıb, talamış, Gəncənin göz bəbəyi olan Gəncə Darvazalarını oğurlayıb
aparmışlar. Azərbaycan tarixinin