olundu. Az sonra şəhər bolşevik (həm də daşnak) Stepan Şaumyanın adı ilə "Stepanakert" adlandırıldı.

Şəhərin adı 1991-ci ildə Azərbaycan SSR Ali Sovetinin qərarı ilə bərpa edildi, yenidən əvvəlki kimi Xankəndi adlandırıldı.

XX əsrdə Xankəndi Azərbaycan SSR-ın yeni sənaye və mədəniyyət mərkəzlərindən biri kimi inkişaf etməyə başlayır. Azərbaycan SSR-ın ümumi respublika resursları hesabına inkişaf edən Xankəndi Azərbaycan SSR-ın digər şəhərlərindən daha sürətlə inkişaf etdi. 1939-cu ildə Xankəndi şəhərində 10 min, 1959-cu ildə 20 min, 1970-ci ildə 30 min, 1988-ci ildə 60 min əhali yaşamışdır. Şəhərdə yeni müəssisələr yaradılır, əhali üçün yeni mənzillər tikilir, sosial və kommunal infrastruktur formalaşdırılırdı.

1978-ci ilin may ayında Xankəndiyə şəhər statusu verildi. Xankəndi rayonuna aid olan torpaqlar yeni yaradılmış Əskəran rayonuna verildi.

1988-ci ilin əvvəllərindən DQMV-də tətillər, nü­mayişlər keçirməyə başladılar. Dağlıq Qarabağda ilk mitinq 13 fevral 1988-ci ildə Xankəndinin mərkəzi meydanında təşkil olundu. Ermənilərin azərbaycanlılara qarşı separatçı-terrorçu hərəkətləri genişləndi. Baş verən qarşıdurmada iki azərbaycanlı qətlə yetirildi, çoxlu sayda insan isə yaralandı. 1988-ci ilin sentyabr ayında ermənilər Xankəndi şəhərində yaşayan azərbaycanlı əhalinin hamısını şəhərdən qovdular. Bu işdə Ermənistanda «Qara­bağ», Xankəndidə isə «Krunk» adlı millətçi təşkilatlar fəal rol oy­nayırdı. 1989-cu il yanvarın 12-də guya Qarabağda və­ziy­yəti qaydaya salmaq üçün “Xüsusi İdarə Komitəsi” yara­dıl­dı. Lakin Arkadi Volskinin sədrlik etdiyi bu qurum vəziy­yə­ti sabit­ləş­dirmək əvəzinə, onu daha da kəskinləşdirdi.

Erməni silahlı dəstələri isə azərbaycanlı əhali yaşayan kəndlərə hü­cum­lar edir, qanlı faciələr törədirdilər. SSRİ hökuməti isə bütün bu baş verənlərə laqeyd yanaşır, hətta himayədarlıq edirdi.

1989-cu ilin fevral ayında Dağlıq Qa­rabağ Muxtar Vilayətinin Ermənistana birləşdirilməsi haq­qın­da qərarın qəbul edilməsi ilə Ermənistanın