EVLƏN MƏNİMLƏ!...

Bölüm-15

"...... Bir əlimlə saçlarına sığal çəkib pıçıldadım "Səni sevirəm"... Əlimi onurğasının üstündən aşağı sürüşdürərək gəlinliyin ipindən yapışdım - "Həm də çox sevirəm".. Açdığım hər düyümdə qulağına doğru fısıldadım - "Ölümünə sevirəm"... Gəlinliyinin qolunu ehtiyatla aşağı salıb dodaqlarımı boyun - boğazında gəzdirərək qaynar nəfəsimlə sinəsini oxşadım.. - "Fəridə, mən səni istəyirəm".......... " "" "" "" - Ümid.. Fəridə dodaqları dodaqlarıma bitişik halda narazıçılıqla mırıldandı... - Ağ eləmə, Ümid.. Özünü geri çəkib qollarımdan çıxmaq istəsə də qolumu belinə daha bərk sararaq Fəridəni bir az da özümə sıxdım.. İllərdən sonra güclə cəsarətə gəlmişdim belə asanlıqla hara buraxırdım onu.. Əlimi ehtiyatla saçlarında gəzdirdim.. Qırmızıya çalan şaçları qıvırcıq və yumuşaq idi.. Ağlımın başımda olmadığına dair and içə bilərdim.. Saçlarını ovuclayıb əllərimdə əzdim.. Burnumu saçlarına gömərək doyunca ətrini ciyərlərimə çəkdim.. Dodaqlarımı qulağına yaxınlaşdırıb boğuq səsimlə zarıdım: - Qurban olum, Fəridə, mənə yazığın gəlsin.. Ölürəm sənsiz.. Nəfəs ala bilmirəm.. Hər şey yaxşı olacaq.. Sənə söz verirəm.. Sən sadəcə sakit dayan.. Əlimə dolaşmış saçlarını sərbəst buraxıb əlimin tərsi ilə üzündən boynuna qədər sığal çəkdim.. Dırnaqlarımın soyuqluğu qarşısında bədəni yay kimi gərilmişdi.. Qollarım arasında tir - tir əsirdi.. Dəqiqələr əvvəl cəsarət nümayiş etdirən yabani gülüm indi qorxudan əsirdi.. Fikrimi tamam yayındırmışdı.. Başını sinəmə basaraq bərk - bərk qollarımla sardım.. - Qorxma.. - İstəmirəm... - İstəmədiyin heç nəyi etmərəm, Fəridə.. Rahat ol.. Sakitləş, sıxma özünü... Ürəyin gedəcək indi qalacaqsan üstümə.. Arzum da qalacaq ürəyimdə.. Danışaraq onu rahatlatmağa, qorxusunu dəf etməyə çalışırdım.. Deyəsən, bunu da bacarmışdım.. Yumruğunu qoluma keçirərək dik - dik gözlərimə baxırdı.. - Sən, əsl öküzsən!.. Əl elə bil illərin boksuyorunun əli idi.. - Qolum keyidiyee bir az incə ol, incə.. Yaban gülü... Gülümsəyərək ona