söykədim.. Onun təccüblü gözlərinin qarşısında mənim gözlərimin içi günəş şəfəqləri tək bərq vururdu... Sol əlimi əlinin üstünə qoydum.. - Ümid... Dodaqlarını yalayaraq güclə udqunub adımı səslədi.. Onun səsi məni daha da dəli edirdi.. Gözümü zövqlə yumub sol əlini də barmaqlarım arasına keçirərək başının üzərində divara sıxdım.. Gözümü açmadan çənəmi çiyninə dayadım.. Gəlinliyi ipək tək üzərindən süzülüb ayağının altına düşdü.. - Nəhayət bu zəhlətökən gəlinlikdən canımız qurtardı.. Boguq bir səslə güclə cümləmi tələffüz etdim.. Başım hələ də onun çiynində, gözlərim isə hələ də yumulu idi.. Ovuclarımın içində həps etdiyim əsrarəngiz bu gözəlin gözəlliyini adi bir şeymiş kimi izləmək istəmirdim.. Onu hiss etmək istəyirdim... - Ümid.. - Səsin məni dəli edir, Fəridəm.. - Ümid.. Mən.. - Bədənin hərarəti məni məhv edir, Fəridəm.. Boyun - boğazına incə öpüşlər bəxş edərək dodaqlarında nəfəs almağa başladım.. Yoxsa başqa cür susana oxşamırdı.. Kənara çəkilib üzünü ovuclarım arasına alaraq alnımı alnına dayadım.. - Səni sevirəm.. Kənara çəkilmək istəsəm də əlləri ilə qollarımdan yapışdı.. - Yox.. - Nə yox?.. Belə qalaq?.. Gülümsəməyim onu dəli edirdi.. Hiss edirdim bir azdan içindəki vəhşi pişik özünü biruzə verəcəkdi.. - Offf, Ümid!.. Gözlərini yum!.. - Niyə?.. Dayan bir dəqiqə... Aha, özlərimdən soruşdum heç yumulmaq istəmirlər... - Elə?!.. Lap yaxşı!... İncə əlləri ilə məni geri itib üzərimə - üzərimə gəlməyə başladı.. Onun addımları ilə ayaqlaşaraq arxa - arxaya gedib divana söykənərək başlığında oturdum.. Balaca yabani gülüm deyəsən mənimlə oynamaq istəyirdi.. Gözlərimi ondan çəkə bilmirdim.. - Çox gözəlsən.. Nitqim qurumuşdu sanki.. - Bilirəm.. Bu dəfə gülümsəmək sırası onda idi.. Qalstukumdan yapışaraq məni özünə sarı çəkdi.. Güclə udqundum.. Qolumu incə belinə sararaq özümə sıxdım.. - Nə etmək istəyirsən, Fəridə?!.. Öz səsim özümə o qədər yad idi ki.. Bir az da davam etsən inan ki, özümə cavabdeh olmayacam.. - 12 yaşım da hiss etdim ki, səni qohumlar arasında