əyləşərək televizoru yandırdım.. Saata baxdım 15 dəqiqə idi ki, hələ də Fəridə mətbəxdə idi və səsi gəlmirdi.. - Bəlkə gəlib çıxasan gedək özümü ömürlük bədbəxt etmək üçün nikah günü götürək.. Hirslə mətbəxdən çıxmışdı.. - Bədbəxt sən yox ee mən olacam!.. Ömrümü, cavanlığımı, gözəlliyimi çürüdəcəksən!... Ucadan gülərək onu cırnatmağa davam etdim.. - Puah!.. Bir gözəllik də olsa dərd yarıdır ee.. - Öküz!.. Ayağını yerə çırpıb sonra isə otağıma girib qapını çırpmışdı.. - Yavaş ee yavaş, o qapı məndən bahadır, hələ də təzə iyi üstündən getməyib hara çırpırsan?!.. Qapını açıb təkrar möhkəm çırpmışdı.. Ah!.. Lənət şeytana.. Ən yaxşısı susmaq idi.. - Tez ol hazırlaş gəl gedək gecikdik!.. Saata baxdım yarım saat keçmişdi.. Fəridədən səs yox idi.. - Nə oldu axı?!.. Harda qaldın.. Otağın qapısını döysəm də cavab verən yox idi.. - Bax açıram aa qapını.. 1..2...3... Açdım.. Günah məndən getdi... Qapını açaraq yerimdə donub qaldım.. - Sən burda nə edirsən?.. Fəridə hazır vəziyyətdə çarpayının üzərində oturmuşdu.. - Bayaqdan demirsən ki, bu qıza nə oldu?.. Harda qaldı?.. Dəhşətsen ee.. Ayağa qalxaraq yanımdan ötüb qapıya tərəf getdi.. Ya səbr, ay Allah.. Ya səbr!.. Heç nə demədən ayaqqabımı geyinərək evdən çıxdım.. Onsuz da nəsə deməyin bir mənası yox idi... Asan xidmətə çatıb növbədə dayandıq.. Sıra bizə çatanda Fəridəyə tərəf çöndüm: - Şəxsiyyət vəsiqəni ver.. Başını aşağı salıb dodağını dişlədi.. - Axx!.. İnana bilmirəm!.. 1 saat idi ki, növbədə idik və bu xanım qız mənə deyir ki, şəxsiyyət vəsiqəsi evdə!.. Dişim bağırsağımı kəsir deyə bir deyim var ha bax hal - hazırda o vəziyyətdə idim.. Əsəbdən partlasam da bir söz demədən təkrar evə qayıdıb şəxsiyyət vəsiqəsini götürərək geri döndük.. Yenə və yenə bir saat növbədə qaldıq.. Havam çatmırdı artıq.. Mənim kimi kəmhövsələ biri üçün bu qədər gözləmək həddən artıq çox idi.. Nəhayət növbə bizə çatmışdı.. Bizə deyildi ki, bir ay gözləməliyik.. Nikah yalnız bir ay sonra ola bilər.. Tezləşdirmək üçün isə heç bir rüsum yoxdur..