. Əsəbdən gülmək tutmuşdu məni.. Deməli, bu qədər saatı boş yerə burda dayanmışıq.. Guya bura gəlmişdim ki, daha tez həll edə bilim.. Saata baxdım hələ vaxta var idi.. Səadət sarayına sürüb maşını saxladım.. Yalvar - yaxar, tanışlıq, ən nəhayətində özümü sözün əsl mənasında lezvalayandan sonra 3 gün sonraya nikah gününü almışdıq.. - Mən heç səni tanımamışam ee, sən necə şüvən adamsan.. Vay - vay.. Hələ görəcək günlərim qarşıda imiş sən demə xəbərim yox imiş... Əlimi Fərindənin boynuna ataraq özümə sarı çəkib alnından öpdüm.. - Eh, sən hələ bilmirsən bu yaraşıqlı oğlanın nə məharətləri var.. Burnuna çırtma vuraraq bir az da özümə sıxıb birlikdə maşına tərəf addımladıq.. Fəridə - Bunu da götürək?.. - Mən nə bilim istəyirsən götür.. Elə bil birdən - ikiyə evə bazarlıq etmişəm.. -Heç bilmirəm bunları necə bişirəcəm.. Həmişə ana bişirib yeməkləri.. Gərək internetə baxıb öyrənim.. - Öyrən.. Öyrən.. Əsas odur məni ac qoyma.. Ümid bir anlıq yerində dayanıb nə isə yadına düşübmüş kimi fikirləşərək Fəridəyə baxdı.. - Niyə dondun yerində?.. Gəl də.. - Fəridə.. - Hə.. - Tamam yadımnan çıxıb.. Dünən Şəhanə bibi nə demək istəyirdi sənə?.. Rüfət sənə doğma atanın etmədiyi yaxşılıqları edib.. Nə deməkdir?.. - İndi danışmaq istəmirəm.. - Başa düşmədim niyə?.. Rəngin də dəyişdi.. Nə baş verir, Fəridə?.. - Deyirəm danışmaq istəmirəm də!... Niyə başa düşmürsən?!.. Hə, dayın mənim doğma atam deyil!.. Anam amma elə Şəhanədir.. Dincəldin?!.. İmkan vermərsən işimizi görək!.. Fəridə əlindəkiləri səbətə ataraq çıxışa doğru gedib marketdən çıxmışdı.. Həyatımın şokun yaşayırdım.. Əməlli donub qalmışdım yerimdə.. Deməli, Fəridə mənim dayım qızı deyildi.. Amma Şəhanə bibi anasıdır.. Deməli, heç dayımın doğma övladı da yoxdur. Heç bilmədim buna sevinim ki, Fəridə qohumum deyil... Ya dayımın övladı olmadığı üçün pis olum.. Bir yandan götürdüklərimizi kassaya düzürdüm, bir yandan da başım pəncərəyə ilişib qalmışdı.. Fəridə maşına söykənib gözləyirdi.. Yanına gələndə ağladığının fərqinə vardım..