Bir söz demədən arxa qapını açaraq sellofanları yerləşdirdim.. Fəridə artıq maşında oturmuşdu.. Bir az sürüb yolun kənarında saxladım.. - Fəridə, bağışla.. Səni məcbur etməli deyildim.. - Atamla anam yəni, dayınla anam bir - birin məktəb vaxtından seviblər... Bütün kənd onların sevgisindən danışırmış.. - Bunları çox gözəl bilirəm.. - Atam əsgərliyə getməmişdən öncə anamın hərisin aldırtdırıb sonra rahat gedib... Gələndən sonra toy olacaqmış.. Atam ürək rahatlığı ilə əsgər gedib ki, bütün kənd hamı bildi ki, Şahnaz Rüfətin adaxlısıdır.. Heç kim ona yan gözlə baxmaz.. Təssüf ki, hər kəs eyni fikirləşmir.. Atamın gəlməyinə az qalmış o, anama təcavüz edib.. Nəticə də mən varam, Ümid... Anam bir dəfə atamı görəndən sonra özünü qayadan atıb amma son anda atam onu tutub yuxarı çəkib və bizə sahib çıxıb.. Ailə olub.. Mənə ata olub.. Amma heyf ki, Allah elə hemişə atamı cəzalandırıb onun özünə övlad qismət etməyib.. Bax belə.. - Sen bunları nə vaxtdan bilirsən?.. Dayım bilir ki, sən bilirsən?.. Heç bilmirdim nə danışım.. - Yox..Yox, heç kim.. Hamı məni doğma bilir qoy doğma da qalım.. Bibim daxil heç kimə demək olmaz.. Mən isə təzəlikcə anamın günlüyün tapıb ordan oxumuşam.. Fəridəni qucaqladım.. - Heç bilmirəm nə deyim.. - Məni sevdiyini deyə bilərsən, məsələn.. - Sizi sevirəm, Fəridə xanım... Eşitdiklərimi bir az həzm edib maşını işə salmışdım.. - Fəridə... Səssizliyi yenə mən pozmuşdum.. - Hm.. - Bəs o kimdir?.. Kənddədir?.. - Layiq olduğu yerdə.. Torpağın altında... Daha heç nə danışmadan susdum.. Həmişə gəldiyim restorana gələrək maşını saxladım.. - Gəl gedək yemək yeyək.. Səhər də normal heç nə yemədik.. Sifarişləri versək də, aramızdakı gərilim davam edirdi... Bilmirdim ağzımı açım nə danışım.. Elə bilirdim nəsə danışsam səhv bir söz işlədib Fəridəni incidəcəm.. Fəridə yeməyindən ağzına qoyub zövqlə gözlərini yumdu.. - Mmm, bu pastanı çox sevirəm.. İtalyan sousu isə möhtəşəmdir.. - Sevdiyini bilirəm xanım qız.. Ona görə də həmisə səni bura gətirirəm.. Bayramlar da,