, məktəbi bitirəndə, universitetə qəbul olanda və bir çox hallarda hər dəfə bir bəhanə tapıb Fəridəni ya yeməyə, ya kinoya, ya gəzməyə çıxarırdım.. Düzdür hər gəzintimizin sonu qırğınla bitirdi.. Həftələrlə Fəridə mənimlə danışmırdı... Nə edim mən yazıq?.. Geyinirdi bir qarış əl boyda şortu düşürdü yanıma gəl indi qısqanıb dəli olma da.. Üzünə baxıb gülümsədim.. - Nə olub?.. O da gülümsəyirdi.. - Nəhayət illər sonra ilk dəfədir ki, bu restorana sevgili kimi gələ bildik.. Fəridə utanaraq başını aşağı saldı.. - Ay Allah sənə qurban olum mənə bu qızın utanan vaxtlarını da görməyi qismət etdin ha ölsəm də gözüm açıq getməz.. Fəridə gülərək mənə baxırdı.. İkimizə də mesaj gəldi.. Mesajı oxuyub qaşlarımı çatdım.. İki dəqiqə güldüm burnumdan gəlməlidir axı.. Əsəbdən partlayırdım.. İstəmirdim Fəridəyə nəsə bildirəm.. Telefonu stolun üzərinə qoyaraq başımı qaldırdım.. Fəridənin rəngi qaçmışdı.. - Nə oldu?.. Kimdir?.. - Heç.. Heç kim.. Telefonu tələsik söndürüb atdı stolun üstünə.. - Odur hə?!.. Ver bura telefonu!.. " Rahat - rahat yeyin yeməyinizi, gülün.. Hamısını sizə zəhər edəcəm.. Mənimlə oynamaq nə deməkdir görəcəksiniz.. Mənim öpüb, oxşadığım artığımla necədir vəziyyət, Ümid bəy?!.. Səni də qanə edə bilirmi?!.. "... Ofisiantı səsliyərək hesabı istədim.. Fəridənin telefonundan nömrəni çıxararaq qırıb atdım boşqabın içinə.. - Bir də mənə yalan danışma, Fəridə!.. Sonu nə olur olsun!.. Yeməkləri yarımçıq qoyub evə gəlmişdik.. Bir gözüm elə ətrafda qalmışdı.. Əlimə keçsəydi meydin yerə sərəcəkdim amma gözümə dəymədi.. Qonaqlar üçün nəzərdə tutulmuş yataq otağına keçərək bir az uzandım ki, bəlkə yata bilərəm.. Nə etdimsə gözümə yuxu getmədi.. Eclafın yazdığı mesaj gözümün önündən getmirdi.. Fəridə qapını döyüb otağa girdi.. Yataqda sürüşərək yuxarı qalxıb başımı çarpayının başlığına söykəyərək gözlərimi yumdum... - Nə var, nəyə gəlmisən?.. - Mesajı gizlətmək fikrim yox idi.. Sadəcə yemək yeyirdik deyə demək istəmədim.. Evə gələndə deyəcəkdim.. - Eyni mesajı mənə də