Bakı Quberniyasının tərkibində Göyçay qəzası yaradıldı. Göyçay məntəqəsi 1916-cı ildə şəhər
adlandırılmışdır. Azərbaycanın rayonlaşdırılması ilə əlaqədar 1930-cu ildə Göyçay rayonu təşkil edilmişdir.
Rayonun səthi, əsasən, düzənlikdir. Şimal və şərq kənarları alçaq dağlıqdır (Acınohur öndağlığı). Pliosen və
Antropogen çöküntüləri yayılmışdır. Yayı quraq keçən mülayim isti yarımsəhra və quru çöl iqlimi üstündür.
Orta temperatur yanvarda 1,9°C, iyulda 26,5°C-dir. İllik yağıntı 400-600 mm-dir. Əsas çayı Göyçaydır. Yuxarı
Şirvan kanalı rayonun ərazisindən keçir. Boz-çəmən, dağ boz-qəhvəyi, şabalıdı, açıq-şabalıdı və s. torpaqlar
yayılmışdır. Bitki örtüyü, əsasən, efemerli-yovşanlı və yovşanlı-şoranotulu yarımsəhra, dağlıq kserofit
(quraqlığa davamlı) bitki qruplarından ibarətdir. Seyrək püstə-ardıc meşələri, arid kolluqlar var. Heyvanları:
canavar, tülkü, boz dovşan, çöl siçanı və s.
Rayon iki geoloji rayona - dağlıq və düzənliyə ayrılır. Dağlıq zonaya Bozdağ Qaraməryəm tirəsini,
düzənliklərə isə rayonun qalan ərazisini aid etmək olar. Ərazi geoloji quruluşuna görə Kaynozoy erasının
üçüncü dövrünə, düzənlik sahəsi isə həmin eranın IV dövrünə aiddir. Ərazisinin bəzi sahələri isə müasir çöküntülərlə örtülmüşdür. Ümumiyyətlə rayon ərazisinin bütün səthini gil, gillicəli torpaqlar, bəzən qum kimi
çöküntülər 10-15 sm qalınlığında qat kimi örtülür.
Göyçay çayı dərəsinin və Cəyirli kəndinin yaxınlığında çaydaşı, çınqıl, qum çıxarılaraq tikintilərdə istifadə
edilir. Bundan başqa rayonun Qarabaqqal kəndinin ərazisində zəngin gil yataqları vardır ki, bundan da yüksək
keyfiyyətli kərpic hazırlanır.
Göyçay rayonunun iqlimi yayı quru keçən mülayim-isti yarımsəhra və quru subtropik iqlim tipinə aiddir. Bu
iqlim tipi zəif nəmliyi, mülayim qışı və isti-quru yayı ilə səciyyələnir. İllik yağıntının miqdarı 400-600 mm-dir.
Rayonda kənd təsərrüfatının əsasını taxılçılıq, pambıqçılıq, heyvandarlıq, baramaçılıq və meyvəçilik təşkil
edir.
Kənd