olaraq 19°C-dən 26°C-yədəkdir. İllik yağıntı 110-550 mm-dir. Çayları: Ataçay, Sumqayıt və s.
Şorakətvarı boz-qonur, şabalıdı və açıq şabalıdı, dağ şabalıdı, dağ tünd şabalıdı və s. torpaqlar yayılmışdır.
Bitkiləri, əsasən, yarımsəhra və quru çöl tiplidir. Ərazisinin şimal-qərbində dağ çəmənləri və dağ meşələri
vardır. Heyvanları: ayı, çöldonuzu, yenot, çölsiçanı və s. Quşları: kəklik, göyərçin, qaraqarın bağrıqara və s.
Sürünənlər çoxdur. Altıağac Milli Parkı yaradılmışdır.
Xızı, əsasən, kənd təsərrüfatı rayonudur. Heyvandarlıq və əkinçilik inkişaf etmişdir.
Rayonda 2 mədəniyyət evi fəaliyyət göstərir. Xızı rayonu mədəniyyət evi 1926-cı ildən 1956-cı ilə kimi
fəaliyyət göstərmişdir. 1993-cü ilə qədər fəaliyyətini dayandırmışdır. Onun fəaliyyəti 1993-cü ildən yenidən
bərpa olunub.
Azərbaycanın gözəl mənzərəli guşələrindən olan, uca dağların və yaşıl ormanların qoynunda yerləşən Xızı
Bərmək mahalı çox əsrlik zəngin enişli və yoxuşlu yola bənzər bir tarixə malikdir. Bərmək həm dağ, həm
mahal, həm də tayfa adıdır.
Xızı ilə əlaqədar olaraq bir çox mənbələr, o cümlədən ərəb mənbələri Xızıda yaşayanları «əhli Xizon», yəni
Xızı əhalisi adlandırır. Orta əsr tarixçiləri Xızı əhalisini eyni zamanda Bərməklilər, onun ərazisini Bərmək
mahalı adlandırırlar. Tarixçilərdən başqa ədəbiyyatşünasların da tədqiqatlarında Xızı haqqında verilən
məlumatlara rast gəlirik. Görkəmli folklorşünas alim, professor Məmmədhüseyn Təhmasibin «Xalq dastanları»
adlı monoqrafiyasında, Qafqaz dastanı olan «Nərd» dastanında (bu dastanın mövcudluğu e. ə. XIII əsrə təsadüf
edilir) Xızı və Xızıqala haqqında məlumat verilir. Xızının əhalisi və onların xarakteri haqqında verilən
məlumatlardan aydın olur ki, hal-hazırda yaşayan Xızı əhalisi heç bir yerdən köçürülən əhali olmamış,
məskunlaşmış yerli əhali olmuşdur.
Xızı adının mənşəyi və lüğəti mənası da yerli xalqın xarakterinə görə öz əksini tapmışdır. Xızının lüğəti
mənası tez duran, tez oyanan, tez qalxan, məcazi