deyərsən nə hardadır ve nə lazımdır..
- Tək getmə..
- Narahat olma dayın gəlir onunla gedib gələcəm..
Pencəyin cibindən açarı götür yaddan çıxmasın gedib bir de üstümə qayıtma..
- Yadımda.. Əl çək, Ümid..
Fəridə otaqdan çıxan kimi Ümid vaxt itirmədən Fatehə zəng etdi:
- Qızları da götürün gəlin.. Vaxt azdır.. Hamıya demisiniz?..
- Sənin də hər vaxtın xeyir.. Yaxşıyam sən necəsən?.. Heç narahat olmayın Ümid bəy əmriniz olar...
- Fateh, boş - boş danışma dilin çalışınca əlin çalışsın, cəld ol..
"" "" ""
Bir neçə saat içində xəstəxana otağı bəzənmiş, hər yan gül - çiçəklə əhatələnmişdi..
Ümid həyəcandan yerində dayana bilmirdi.. Gah ayağa durur, gah da uzanırdı..
Xəstəxanada olsalar belə də bu gün onlar evlənəcəkdi..
"" "" "" "
Fəridə evə daxil olaraq vaxt itirmədən vanna otağına qaçdı.. Tez hazırlaşıb Ümidin yanına geri dönmək istəyirdi.. Ümidi tək qoymaq heç ürəyindən deyildi..
Yarım saat sonra Fəridə yataq otağına daxil olanda çarpayının üzərindəki olduqca sadə, bir o qədər də özündə zərafəti əks etdirən ağ donu görüb təəccübdən yerində donmuşdu..
Donun üzərindəki kağız parçasını əlinə alaraq oxumağa başladı:
- Sənə çox yaraşacaq.. Hazırlaş gəl..
Düşünmə qabiliyyətini itirmişdi sanki.. Beyni donmuşdu.. Telefonunu taparaq Ümidə nə qədər zəng etsə də zəngləri cavabsız qalmışdı..
"Ah, lənət şeytana!.." - dilinin altında donquldanaraq hazırlaşmağa başladı.. Ürəyi həyəcandan boğazında döyünürdü..
Geyinib hazırlanaraq evdən çıxmışdı..
Maşında nə qədər etsə də atasından bir kelimə heç nə öyrənə bilməmişdi..
Mənim heç nədən xəbərim yoxdur deyərək atası qızının maraqlarını cavabsız qoymuşdu... Yolda bir neçə dəfə də Ümidi yığdı.. Nəticədə Ümidi dodaqaltı söyməklə kifayətləndi..
Xəstəxananın qarşısına çatar - çatmaz səbirsizliklə maşından endi.. Atasını gözləməyə hövsələsi yox idi..
Ata mən getdim sən gələrsən - cümləsini səbirsiz halda yekunlaşdırıb içəriyə doğru qaçdı..
- Ehtiyatlı ol, ay Fəridə indi yıxılacaqsan.. Kişi sözünü tamamlamamış Fəridə